I SAB/Wa 340/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W.(1) i B. W.(2) na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym B. W.(1) i B. W.(2) solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. B.W.(1) i B.W.(2) pismem z [...] września 2021 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie wydania decyzji ustalającej odszkodowanie w związku z wywłaszczeniem działek nr [...] i [...] oraz [...] i [...], położonych w gminie [...], obręb [...], na potrzeby realizacji inwestycji drogowej "Budowa drogi ekspresowej [...]. Pismem z [...] października 2021 r. skarżący uzupełnili skargę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że Wojewoda [...] w dniu [...] lutego 2021 r. wydał decyzję nr [...] ustalającą odszkodowanie odpowiadające wartości prawa własności nieruchomości położonych w powiecie płońskim, gminie [...], obrębie [...], oznaczonych jako działki ewidencyjne numer : [...] o powierzchni 0,1156 ha, [...] o powierzchni 0,1926 ha, [...] o powierzchni 0,0757 ha, [...] o powierzchni 0,3266 ha, w łącznej kwocie 64.755,60 zł. Wojewoda [...] dodał, że obecnie prowadzone jest postępowanie odwoławcze przed Ministrem Rozwoju, Pracy i Technologii, które dotychczas nie zostało zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi. Stosownie do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po wydaniu przez organ administracji publicznej decyzji ostatecznej i tym samym zakończeniu prowadzonego postępowania, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny, w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "ppsa"). Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, natomiast tylko celem wtórnym jest uzyskanie prejudykatu w celu odszkodowawczym, a zatem za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 269 § 1 ppsa sądy administracyjne są związane uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stanowisko zawarte w wyżej wskazanej uchwale znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Podkreślenia wymaga, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Za niedopuszczalną należy więc uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego, jak również skargę na przewlekłe prowadzenie postępowań administracyjnych inicjowanych po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej. Za wnioskiem tym przemawia zasadniczo tożsamy cel obu skarg (na przewlekłość i bezczynność). Celem tym jest, doprowadzenie do zwalczenia pasywności organu administracji w zakresie prowadzonego postępowania i nadania sprawie należytego biegu, prowadzącego do merytorycznego jej zakończenia. Zarówno, skarga na bezczynność, jak i na przewlekłe prowadzenie postępowania, skierowane są przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku, którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona w terminie wynikającym z kpa lub innej ustawy (Naczelny Sąd Administracyjny postanowienie z 18 marca 2021 r., sygn. akt III OSK 4162/21). Rozważania prowadzone w uzasadnieniu uchwały dotyczą zarówno kwestii bezczynności, jak i przewlekłego prowadzenia postępowania, wobec czego przywołane w uzasadnieniu poglądy można odnieść również do skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarżący domagają się stwierdzenia bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę Mazowieckiego w sprawie wydania decyzji ustalającej odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość w sytuacji gdy Wojewoda [...] decyzją z [...] lutego 2021 r., nr [...] rozpoznał wniosek i ustalił na rzecz skarżących odszkodowanie. Skarga została wniesiona po upływie ponad pół roku od wydania przez organ decyzji i dlatego w tym zakresie jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. Zwrot wpisu sądowego nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.