I SAB/Wa 341/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wycofanie z obrotu prawnego dokumentu urzędowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej [...] kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z [...] września 2018 r. [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wycofanie z obrotu prawnego dokumentu urzędowego, jakim jest Dziennik Urzędowy Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...] nr [...] rok [...] z dnia [...] listopada 1947 r. (w skardze błędnie opisany jako "rok HI"). W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że przedmiotowy dokument nie spełnia podstawowych wymogów, jakie powinien spełniać dokument urzędowy, nie można bowiem ustalić bez wątpliwości daty jego wydania. Podniosła, że organ do dnia dzisiejszego nie podjął żadnej czynności w celu wyjaśnienia sprawy, pomimo upływu więcej niż trzech miesięcy. W piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. skarżąca wyjaśniła, że pismem z dnia [...] lipca 2018 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w postaci przewlekłości postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie podlega właściwości sądów administracyjnych. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w ustawowym terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2018 r. Dz. U. poz. 1302, ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przywołany przepis określa w punkcie 8 i 9 katalog postępowań, w stosunku do których sąd administracyjny może orzekać o bezczynności organu lub przewlekłym prowadzeniu przez organ postępowania. W ocenie Sądu wniosek skarżącej nie dotyczy sprawy administracyjnej, która mieściłaby się w tym katalogu. Skarżąca zwróciła się do Prezydenta [...] o "wycofanie z obrotu prawnego Dziennika Urzędowego Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...] datowanego na dzień [...] listopada 1947 r. nr [...]" ewentualnie o "orzeczenie o utracie jego mocy obowiązującej". Tak określony przedmiot wniosku nie należy do spraw, w których organ administracji publicznej stosuje normę prawa administracyjnego w celu ukształtowania po stronie określonego podmiotu (podmiotów) sytuacji prawnej w postaci udzielania żądanego uprawnienia albo w postaci obciążenia z urzędu określonym obowiązkiem. Tym samym rozstrzyganie przez sąd administracyjny o bezczynności lub przewlekłości postępowania nie leży w zakresie kognicji tego sądu. W ocenie Sądu wniosek skarżącej nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, które prowadziłoby do wydania aktu (decyzji, postanowienia) lub wykonania przez organ czynności, o której mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy, w szczególności aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4. Powołane w tym przepisie czynności cechują się bowiem tym, że mimo iż nie stanowią decyzji lub postanowienia mają one charakter publicznoprawny i są podejmowane w sprawach indywidualnych. Muszą one więc dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa i mieć charakter władczy. Kontrola sądu administracyjnego dotyczy bowiem tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności czy bezczynności. Dodatkowo wskazać należy, że istniejące w systemie prawa tryby derogacji, czyli usunięcia z obiegu prawnego, dotyczą jedynie różnego typu aktów prawnych (normatywnych), nigdy zaś publikatora takich aktów, a takim jest dziennik urzędowy. W tej sytuacji Sąd uznał, że złożona skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.