I SAB/Wa 342/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi G. B. i J. B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz G. B. i J. B. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego; 3. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz G. B. i J. B. kwoty po 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Pismem z dnia 13 lipca 2012 r. G. B. i J. B. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 sierpnia 1999 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość. Powyższym wnioskiem G. B. i J. B. wystąpiły o odszkodowanie za nieruchomość przejętą przez Skarb Państwa - w trybie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. - położoną w W. przy ul. [...]. Następnie w dniu 12 grudnia 2011 r. wpłynęło do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie ww. sprawy w terminie. Zostało ono rozpoznane postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] uznającym wniesione zażalenie za uzasadnione, stwierdzającym, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i wyznaczającym dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2012 r. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skardze na bezczynność Prezydenta W. G. B. i J. B. wniosły o zobowiązanie organu do merytorycznego rozpoznania wniosku o odszkodowanie za ww. nieruchomość w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie na podstawie art. 149 ppsa rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu władzy publicznej polegające na nieuzasadnionym, przedłużającym się pozostawaniu organu w bezczynności i przewlekłym prowadzeniu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wskazał, że wystąpił o dokumenty archiwalne do Archiwum Akt Nowych oraz poinformował strony postępowania o przyczynach niezakończenia postępowania w terminie wskazanym w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2012 r. pełnomocnik organu oświadczył, że decyzja w niniejszej sprawie zostanie wydana do dnia 28 grudnia 2012 r. i zobowiązał się do dostarczenia do sądu jej odpisu. Następnie przy piśmie z dnia 27 grudnia 2012 r. Prezydent W. nadesłał decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] orzekającą o odmowie G. B. i J. B. odszkodowania za [...] części gruntu nieruchomości położonej w [...] oraz umarzającą posterowanie o odszkodowanie za [...] część gruntu przedmiotowej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa. Stosownie do treści art. 149 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Przy czym zaznaczyć trzeba, że oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę sytuację faktyczną i prawną istniejącą w dacie orzekania. Podkreślić również należy, że w trybie wskazanego art. 149 § 1 ppsa, Sąd może orzec tylko o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika ponadto, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Jak wynika ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego Prezydent W. decyzją z dnia [...]grudnia 2012 r., nr [...] orzekł o odmowie G. B i J. B. odszkodowania za [...] części gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oraz umorzył posterowanie o odszkodowanie za [...] część gruntu przedmiotowej nieruchomości Powyższa okoliczność ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, wydanie bowiem przez Prezydenta uprzednio wskazanego orzeczenia z dnia [...]grudnia 2012 r. oznacza, że organ ten na dzień wydania orzeczenia przez Sąd nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 13 sierpnia 1999 r. W sprawie zaistniały zatem podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji postanowienia.