I SAB/Wa 35/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2008 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. I SAB/Wa 35/07 UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. P. zarzucił Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego niepodjęcie działań, mimo wezwania skierowanego przez skarżącego, złożonego w dniu 21 grudnia 2007 r., do usunięcia naruszenia prawa poprzez stwierdzenie nieważności lub uchylenie i zmianę decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] o przekazaniu praw założycielskich z Fundacji [...] na R. G. J. P. zarzucił w skardze, że postępowanie pierwotnego założyciela uczelni, czyli wskazanej wyżej Fundacji, wsparte nie podejmowaniem działań przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego doprowadziło do uwłaszczenia się jednej osoby na środkach założycieli i sponsorów szkoły oraz na efektach pracy intelektualnej i organizacyjnej wielu osób. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że w dniu [...] marca 2007 r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] o przekazaniu praw założycielskich z Fundacji [...] na R. G. Minister uznał, iż nie zachodzi żadna z przesłanek mogących być podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. oraz podniósł, że wnioskodawca nie przedstawił żadnych argumentów potwierdzających wystąpienie jednej z przesłanek warunkujących nieważność decyzji. Ponadto podniósł, że założycielem uczelni była Fundacja [...], a nie skarżący. Zdaniem organu mając na uwadze powyższe postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Szkoła [...] z siedzibą w W. powstała na mocy decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] listopada 2001 r. Założycielem uczelni była Fundacja [...] z siedzibą w W. W dniu [...] grudnia 2001 r. uczelnię wpisano do rejestru szkół niepaństwowych, w tym dniu również został nadany uczelni statut, który jako kolegialne organy statutowe przewidywał Radę Powierniczą, senat i rady wydziałów. W dniu 30 września 2002 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu przeprowadziło kontrolę doraźną Szkoły [...]. Uczelnię reprezentował J. P. pełniący funkcję kanclerza (powołany na stanowisko w dniu [...] grudnia 2001 r.) oraz sekretarz Rady Powierniczej. Kontrolą zostały objęte, poza zakresem programowym i poziomem kształcenia, wszystkie sfery działalności uczelni. Stwierdzono istnienie konfliktu pomiędzy reprezentantami założyciela uczelni i Radą Powierniczą, a kanclerzem J. P. Kontrola organu nie potwierdziła zarzutów pod adresem kanclerza odnośnie złej gospodarki i sytuacji finansowej uczelni. Stwierdzono, że uczelnia jest w dobrej kondycji finansowej i jest w stanie zapewnić prawidłową gospodarkę. Protokół pokontrolny został przyjęty i podpisany przez rektora uczelni. Od dnia 20 kwietnia 2004 r. J. P. prowadził korespondencję z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego dotyczącą Szkoły [...], w tym dotyczącą jej organów statutowych. W dniu 25 października 2006 r. J. P. złożył pismo, w którym wnioskował o podjęcie przez ministerstwo stosownych działań mających na celu doprowadzenie funkcjonowania Szkoły [...] do zgodności z prawem. Pismem z dnia 31 marca 2006 r. założyciel uczelni Fundacja [...] w likwidacji złożyła wniosek - w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym – o przeniesienie pozwolenia na utworzenie Szkoły [...] na R. G. Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeniósł pozwolenia na utworzenie uczelni na R. G. Decyzja ta nie została zaskarżona i stała się ostateczna. Jednocześnie na mocy przepisu przejściowego art. 274 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, która weszła w życie z dniem 1 września 2005 r. – założyciel lub uprawniony organ uczelni miał obowiązek przedłożyć ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego do zatwierdzenia, nie później niż do dnia 30 marca 2006 r., statut odpowiadający przepisom ustawy. Z uwagi na niewykonanie tego obowiązku w przepisanym terminie, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...], na mocy ust. 4 wyżej wskazanego artykułu, nadał statut Wyższej [...], ustanawiając jako organ kolegialny jedynie senat. Również ta decyzja nie została zaskarżona i stała się ostateczna. Pismem z dnia 12 grudnia 2006 r. J. P. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2006 r. Decyzją z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego odmówił stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., natomiast decyzją o nr [...] datowaną na ten sam dzień odmówił stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. W dniu 19 marca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. P. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Decyzja z dnia [...] marca 2007 r. została wydana przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przed wpłynięciem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga wpłynęła w dniu 19 marca 2007 r. Oznacza to, że w momencie rozpoznania przez Sąd skargi J. P. organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż wniosek z dnia 12 grudnia 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji rozpatrzył decyzją z dnia [...] marca 2007 r., w której odmówił stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. W tej sytuacji postępowanie sądowe podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.