I SAB/Wa 35/25

PostanowienieWSA w Warszawie2025-04-24

Skład orzekający: Anna Milicka-Stojek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność spółki prawa handlowego w przedmiocie nierozpoznania wniosku o zamontowanie wyświetlaczy rozkładu jazdy podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna jedynie w zakresie określonym w art. 3 § 2 PPSA, który obejmuje akty i czynności organów administracji publicznej. Spółka prawa handlowego nie jest organem administracji publicznej, a zatem skierowanie do sądu administracyjnego skargi na jej działania lub bezczynność jest niedopuszczalne. Nawet jeśli pismo skarżącego potraktować jako wniosek w trybie KPA, czynności podejmowane w tym trybie nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł do WSA skargę na bezczynność spółki prawa handlowego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o zamontowanie wyświetlaczy rozkładu jazdy. Wobec braku odpowiedzi na wniosek i ponaglenie, skarżący domagał się zobowiązania spółki do realizacji wniosku, ukarania pracownika, stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, wymierzenia grzywny oraz zasądzenia kosztów. Spółka wniosła o odrzucenie lub oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność [...] Sp. z o.o. w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę. M. M. (dalej jako "skarżący") pismem z 12 grudnia 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Sp. z o.o. w [...] (dalej jako "spółka") w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o zamontowanie wyświetlaczy rozkładu jazdy na [...]. Skarżący zwrócił uwagę, że z uwagi na brak odpowiedzi, w dniu 27 listopada 2024 r. wystosował ponaglenie, jednak i na nie nie dostał odpowiedzi. Wobec tego wniósł o zobowiązanie spółki do zrealizowania jego wniosku w terminie 14 dni; zobowiązanie spółki do ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy; stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie spółce grzywny w maksymalnej wysokości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; a także w sprawach, w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Z powyższego wynika, że wniesienie skargi na bezczynność organu, czy przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, a bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Tymczasem przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność, w której według skarżącego pozostaje spółka [...] Sp. z o.o. poprzez nierozpoznanie jego wniosku o zamontowanie wyświetlaczy rozkładu jazdy na [...]. Jak już natomiast zauważono powyżej, skargę do sądu administracyjnego wnosi się na akt lub czynność organu administracji publicznej, która wywołuje skutki prawne "na zewnątrz" administracji publicznej. Przytoczone przepisy umożliwiają zatem zaskarżenie do sądu administracyjnego aktów lub czynności organów administracji publicznej oraz podmiotów, które na mocy przepisów szczególnych uprawnione są do prowadzenia działalności mieszczącej się w zakresie pojęcia "działalności publicznej". Zaskarżenie bezczynności możliwe jest zaś tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś (red.) H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005, str. 49 - 62, 85). Zauważyć należy, że [...] Sp. z o.o. w [...], która jest spółką prawa handlowego, nie jest uprawniona w zakresie dotyczącym niniejszej sprawy do wydawania orzeczeń bądź innych aktów lub dokonania czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest organem administracji publicznej, zatem skierowanie do sądu administracyjnego skargi na działania czy też bezczynność tej spółki, tj. podmiotu, który nie jest organem administracji publicznej, jest niedopuszczalne. Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, na co słusznie zwrócono uwagę w odpowiedzi na skargę, że gdyby nawet pismo skarżącego potraktować jako wniosek złożony w trybie przepisów Działu VIII K.p.a., to również czynności podejmowane w tym trybie nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne K.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło