I SAB/Wa 35/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamil Kowalewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ł. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w sprawie rozpoznania petycji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych Pismem z 23 grudnia 2025 r. W. Ł. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia jego petycji z 8 listopada 2025 r. dotyczącej uprawnienia dostępu obywateli do Wydziału Skarg i Wniosków oraz Biura Kontroli Komendy Głównej. Skarżący wskazał, że jego petycja z 8 listopada 2025 r. została przez organ zakwalifikowana arbitralnie jako skarga i na podstawie art. 239 k.p.a. Komendant odmówił jej procedowania. W ocenie skarżącego, odpowiedź organu w trybie skargowym, oparta na wadliwej podstawie prawnej, nie wywołuje skutku prawnego w postaci załatwienia petycji. W tej sytuacji Komendant w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności w reżimie ustawy o petycjach. W związku z powyższym skarżący wniósł o stwierdzenie, że Komendant Główny Policji dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania petycji z 8 listopada 2025 r., zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w trybie ustawy o petycjach w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt, stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm. – dalej "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia, obejmującym również ocenę tego, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Negatywny wynik tej oceny uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego w zakresie skarg na bezczynność określa art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tej samej jednostki redakcyjnej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższego wynika, że wniesienie skargi na bezczynność organu, czy przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, a bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Przypomnieć zaś trzeba, że przedłożona Sądowi skarga dotyczy bezczynności Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu petycji skarżącego z 8 listopada 2025 r. w sprawie uprawnienia dostępu obywateli do Wydziału Skarg oraz Biura Kontroli Komendy Głównej Policji. Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (Dz. U. z 2018 r., poz. 870), sposób załatwienia petycji nie może być przedmiotem skargi. Zawiadomienie o sposobie załatwienia petycji nie jest decyzją, postanowieniem ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącej przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Oznacza to, że w odniesieniu do prawa petycji wykonywanego w trybie ustawy o petycjach, nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. W myśl zaś art. 15 ustawy o petycjach, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do petycji stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W konsekwencji, kontroli sądów administracyjnych na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i przepisów szczególnych nie została poddana bezczynność organów władzy publicznej w przedmiocie rozpatrzenia petycji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jako wniesioną w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzucił skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym. O zwrocie wpisu w kwocie 100 zł (punkt 2 sentencji postanowienia), Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.