I SAB/Wa 355/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 lipca 2012 r. P. K. przesłał za pośrednictwem poczty elektronicznej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie nie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Powyższa skarga opatrzona została podpisem elektronicznym. W dniu 19 lipca 2012 r. Sąd przekazał skargę zgodnie z właściwości do organu, który po udzieleniu na nią odpowiedzi przekazał ją ponownie wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2012 r. Sąd wezwał Pi. K. do uzupełnienia braku formalnego złożonej skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy powyższe zarządzenie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 3 września 2012 r. lecz pomimo tego nie zostało do dnia dzisiejszego wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Zasady wnoszenia skargi regulują przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ppsa), Stosownie do treści art. 57 § 1 ppsa, skarga ta powinna czynić zadość m. in. wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te określa art. 46 § 1 ppsa, który w pkt 4 wskazuje, że każde pismo strony powinno zawierać podpis jej albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis strony należy więc do wymogów koniecznych pisma procesowego wnoszonego do Sądu. W sytuacji nieuzupełnienia, na wezwanie Sądu, tego braku formalnego, nie można mówić o skutecznym złożeniu skargi. Wymogu tego nie spełnia opatrzenie pisma podpisem elektronicznym, gdyż brak jest w procedurze sądowoadministracyjnej stosownych regulacji w tym zakresie, a z samego faktu obowiązywania ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.) nie można wywodzić, iż sposób podpisywania pism podpisem elektronicznym jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalny. Kwestię tą poruszał już Naczelny Sąd Administracyjny wskazując, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem. Tylko tak złożony podpis spełnia wymagania przewidziane w art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt I OZ 808/12, postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt I OPP 4/10; nsa.gov.pl). Wobec powyższego, skoro wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 września 2012 r. i pomimo upływu terminu do dnia dzisiejszego brak ten nie został uzupełniony, to skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez Sąd. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.