I SAB/Wa 360/11
WyrokWSA w Warszawie2011-11-09
Skład orzekający: Agnieszka Miernik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta W. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, czy naruszenie to miało charakter rażący?Ratio decidendi
Prezydent Miasta W. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, ponieważ od złożenia wniosku w lutym 2006 r. do daty wyrokowania (listopad 2011 r.) nie wydał decyzji. Bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa, gdyż organ nie podjął wystarczających czynności wyjaśniających sprawę i nie dochował obowiązku informowania strony o przyczynach zwłoki. Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku w terminie.Stan faktyczny
Skarżąca E. K. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w sprawie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, złożonego w lutym 2006 r. Pomimo upływu ponad 5 lat od złożenia wniosku, organ nie wydał decyzji. Organ argumentował, że opóźnienie wynikało z konieczności rozpatrzenia innego, wcześniejszego wniosku dotyczącego prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości. Sąd uznał skargę za uzasadnioną, stwierdzając bezczynność organu i jej rażące naruszenie prawa.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy, stwierdził rażące naruszenie prawa przez bezczynność organu i zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2006 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 5 września 2011 r. E. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. C., hip. nr [...].
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia [...] lutego 2006 r. skarżąca wystąpiła do Urzędu Miasta W. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. organ wystąpił do Delegatury Biura Geodezji i Katastru Urzędu Miasta W. w Dzielnicy [...] o przesłanie mapy ewidencyjnej przedmiotowej nieruchomości i wypisu z rejestru gruntów, które to dokumenty nadesłano w dniu [...] października 2006 r.
Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. skarżąca wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta W. sprawy w terminie.
Pismem z dnia [...] marca 2011 r. Urząd Miasta W. poinformował pełnomocnika skarżącej, że decyzja kończąca postępowanie zostanie wydana do dnia [...] sierpnia 2011 r. Jednocześnie pismami z tej samej daty organ wystąpił do odpowiednich urzędów o nadesłanie dokumentacji niezbędnej do załatwienia sprawy.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] uznał wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] sierpnia 2011 r.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżąca wskazała, że pomimo upływu wyznaczonego terminu zakończenia postępowania organ nie wydał decyzji w sprawie, choć od chwili złożenia wniosku wszczynającego postępowanie minęło ponad 5 lat. Zdaniem skarżącej był to okres wystarczający na wnikliwe i dokładne rozpatrzenie materiału dowodowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w aktach przedmiotowej nieruchomości odnaleziono nierozpatrzony wniosek z dnia [...] czerwca 1965 r., którym poprzedniczka prawna E. K. wystąpiła o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ul. C. Do czasu rozpatrzenia ww. wniosku nie było zatem możliwości prowadzenia postępowania odszkodowawczego w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości. W dniu [...] października 2010 r. pełnomocnik skarżącej wycofał wniosek z dnia [...] czerwca 1965 r., wobec czego Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa użytkowania wieczystego do ww. gruntu, wchodzącego obecnie w skład działek ew. nr [...] i [...] w obrębie [...]. Organ wskazał, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki kwalifikujące ją do przyznania odszkodowania. Dodatkowo poinformowano pełnomocnika skarżącej, że decyzja wydana zostanie do dnia [...] grudnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.
Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako "P.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent Miasta W. od dnia [...] lutego 2006 r., kiedy wpłynął do organu wniosek skarżącej z dnia [...] lutego 2006 r., do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Od momentu złożenia ww. wniosku minęło zatem ponad 5,5 roku. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.).
Zważyć przy tym należy, że od dnia [...] sierpnia 2006 r., kiedy to organ wystąpił do Delegatury Biura Geodezji i Katastru Urzędu Miasta W. w Dzielnicy [...] o przesłanie mapy ewidencyjnej przedmiotowej nieruchomości i wypisu z rejestru gruntów (dokumenty nadesłano w dniu [...] października 2006 r.), do dnia [...] marca 2011 r. nie podjął żadnych czynności w sprawie. Właśnie w dniu [...] marca 2011 r. organ wystąpił do odpowiednich urzędów o nadesłanie niezbędnej do rozstrzygnięcia sprawy dokumentacji. Powyższe nastąpiło na skutek wystosowania przez skarżącą zażalenia do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie. Dopiero też we wskazanej dacie wystosowano do pełnomocnika skarżącej pierwsze pismo informujące, że decyzja kończąca postępowanie wydana zostanie do dnia [...] sierpnia 2011 r.
Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent Miasta W., nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki.
Wskazać ponadto należy, że organ nie może usprawiedliwiać swojej bezczynności toczącym się równolegle postępowaniem w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu, w sytuacji gdy postępowanie o odszkodowanie za tę nieruchomość nie zostało zawieszone, co umożliwiał mu przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Pomimo bowiem tego, że ww. postępowanie niewątpliwie ma wpływ na kwestię ewentualnego przyznania odszkodowania, brak zawieszenia postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej z dnia [...] lutego 2006 r. spowodował związanie organu terminami wynikającymi z treści art. 35 § 3 kpa i zobowiązywał go do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przy tym, zdaniem Sądu, nie było przeszkód do gromadzenia we wskazanym czasie dokumentacji niezbędnej do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a wydanie decyzji kończącej to postępowanie dopiero po zakończeniu postępowania w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.
Na marginesie wskazać należy, że gdyby nawet przyjąć, że organ wszelkie działania w sprawie dotyczącej przyznania odszkodowania mógł podjąć dopiero po wydaniu przez Prezydenta Miasta W. decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu przedmiotowej nieruchomości, to i tak uznać trzeba że od tej daty pozostawał on w bezczynności. Pierwsze czynności zmierzające do wydania decyzji organ podjął bowiem, jak wskazano powyżej, w dniu [...] marca 2011 r., a to na skutek wystosowania przez skarżącą zażalenia do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie, a tym samym po upływie ponad 4 miesięcy od dnia wydania tej decyzji.
Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Organ nie wykazał bowiem, aby od dnia [...] sierpnia 2006 r. do marca 2011 r. podjął jakiekolwiek czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia niezbędnej dokumentacji, a tym bardziej do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek, czym rażąco naruszył przepis art. 35 kpa. Nie dochował również obowiązku zawiadamiania strony o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy, czym z kolei rażąco naruszył przepis art. 36 kpa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło