I SAB/Wa 363/11

WyrokWSA w Warszawie2011-11-22

Skład orzekający: Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Infrastruktury dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Minister Infrastruktury dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ nie załatwił sprawy w ustawowym terminie i nie podjął żadnych czynności zmierzających do jej zakończenia. Sąd zobowiązał Ministra do rozpoznania wniosku w terminie miesiąca, jednocześnie stwierdzając, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.
Stan faktyczny
Skarżąca M. B. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z maja 2011 r. Minister Infrastruktury poinformował o przewidywanym terminie rozpatrzenia do końca września 2011 r., jednak sprawa nie została załatwiona do dnia orzekania przez sąd. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Ministra, zarzucając naruszenie przepisów KPA dotyczących terminów załatwiania spraw. Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdzono, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; zasądzono od Ministra na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy 1. zobowiązuje Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...], w terminie miesiąc od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącej M. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 2003 r., Nr [...] uchylającej w zakresie dotyczącym części nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa (dz. ew. nr [...] i [...] z obrębu [...]) i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] lipca 1951 r. odmawiające przyznania dotychczasowej właścicielce prawa własności czasowej gruntu nieruchomości [...] położonej przy ulicy [...] róg [...] , ozn, nr hip. [...] oraz stwierdzające przejęcie na własność Skarbu Państwa wszystkich budynków znajdujących się na powyższym gruncie. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. M. B. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego A. S. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją. Zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Minister Infrastruktury poinformował strony, że z uwagi na konieczność dokonania ponownej analizy prawnej zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego, przewidywany termin rozstrzygnięcia sprawy to okres do dnia 30 września 2011 r. Pismem z dnia 12 lipca 2011 r. pełnomocnik M. B. złożył wniosek o usunięcie naruszenie prawa, a następnie w dniu 30 sierpnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2011 r. W skardze zarzucił organowi naruszenie przepisu art. 36 § 1 w zw. z art. 35 § 1 i 3 w zw. z art. 12 kpa. Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie żądając jednocześnie przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że Minister Infrastruktury poinformował jedynie strony o przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy do dnia 30 września 2011 r. Sprawa nie została jednak rozpoznana do dnia orzekania przez Sąd. CO więcej organ nie podjął w tym czasie żadnych czynności zmierzających do zakończenia przedmiotowego postępowania. Wskazać przy tym należy, że nie ma uzasadnionych podstaw, by można było uznać, że w sprawie niniejszej wystąpiła przyczyna niezależna od organu administracji uniemożliwiająca terminowe załatwienie sprawy, o której mowa w przepisie w art. 35 § 5 k.p.a. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. W związku z powyższym Sąd uznając skargę za uzasadnioną na podstawie art. 149 w związku 119 pkt 2 i z art. 120 ppsa - orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło