I SAB/Wa 363/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. W., A. W., T. K., B. G., K. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położona w [...] przy ul. [...] hip nr [...]; 2. stwierdza, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. W., A. W., T. K., B. G., K. S. solidarnie kwotę 425 (czterysta dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. W., A. W., T. K., B. G. i K. S. pismem z dnia 27 maja 2014 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość gruntową położoną przy ul. [...] hip. nr [...] o pow. [...] m2. W skardze wnieśli o zobowiązanie organu do wydania, w terminie określonym przez Sąd, decyzji administracyjnej kończącej postępowanie w pierwszej instancji oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Skarżący wyjaśnili, że wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2014 r. wystąpili o odszkodowanie za powyższą nieruchomość. Wyjaśnili przy tym, że wyczerpują oni krąg następców prawnych byłych właścicieli przedmiotowej nieruchomości na dowód czego złożyli do akt postępowania postanowienia spadkowe. Skarżący wskazali poza tym, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. uznając za zasadne zażalenie na bezczynność wyznaczył organowi termin 3 miesięczny na załatwienie niniejszej sprawy. Przy czym termin ten, w ich ocenie, jest sprzeczny z prawem gdyż kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje załatwienia spraw przez organy w terminie 3 miesięcy, stąd nie czekając na upływ tego terminu złożyli niniejszą skargę. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Na podstawie art. 1 tego dekretu grunt nieruchomości przeszedł na własność gminy [...], a następnie stał się własnością Skarbu Państwa. Organ wskazał, że w toku prowadzenia postępowania podjął szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Uzyskano między innymi dokumenty z Archiwum Państwowego w [...] z Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy [...] oraz Delegatury Biura Geodezji i Katastru dla Dzielnicy [...]. Ponadto to pełnomocnik stron postępowania był powiadamiany o podejmowanych przez organ czynnościach poprzez kopie pism przekazywanych do wiadomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa", sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a . Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 2 tej ustawy, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi taki wniosek, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze, odpowiadając zaś na skargę organ nie odniósł się do tego wniosku. Przechodząc do meritum przede wszystkim podnieść należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że zgodnie art. 12 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – dalej "kpa", organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). W sprawie niniejszej skarżący zarzucili Prezydentowi [...] bezczynność w przedmiocie rozpoznania ich wniosku o przyznanie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] stanowiącej plan nr [...] z dawnej księgi hipotecznej nr [...]. Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznać należało, że skarga jest uzasadniona. Rozpatrując niniejszą sprawę Prezydent [...] bez wątpienia przekroczył bowiem terminy załatwienia sprawy określone w art. 35 kpa i naruszył zasady postępowania określone w powołanych wyżej przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto, pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. dodatkowego trzymiesięcznego terminu, organ do dnia orzekania przez Sąd nie rozpoznał wniosku skarżących i nie podjął żadnego rozstrzygnięcia. Brak zakończenia postępowania w sprawie skutkował zatem uwzględnieniem skargi, a co za tym idzie wydaniem rozstrzygnięcia o jakim mowa w art. 149 § 1 ppsa. W tym miejscu wyjaśnienia jednak wymaga, że pomimo zaistniałej w sprawie bezczynności Sąd nie dopatrzył się aby nosiła ona cechy rażącego naruszenia prawa. Organ podejmował bowiem czynności zmierzające do zakończenia postępowania. Występował w tym celu m.in. do Archiwum Państwowego [...] oraz do Sądu Rejonowego dla [...] Wydział Ksiąg Wieczystych o przesłanie niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy dokumentów. Natomiast przy piśmie z [...] stycznia 2014 r. poinformował pełnomocnika wnioskodawców o przyczynach niedotrzymania terminu załatwienia sprawy oraz wskazał przewidywany termin jej zakończenia. Jak wynika poza tym z przekazanych do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych, organ otrzymał część niezbędnych dokumentów dopiero w czerwcu 2014 r. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 i art. 120 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.