I SAB/Wa 364/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Żurawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi K. K., A. K. i W. C. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną hip. "[...]" dz. [...] - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących K. K., A. K. i W. C. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego oraz kwoty po 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych na rzecz każdego ze skarżących tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Pismem z dnia [...] września 2011 r. K. K., A. K. i W. C. zastępowani przez radcę prawnego A. G., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, wnioskiem z dnia [...] marca 1968r. M. P. wystąpiła do Urzędu W. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa. W toku postępowania, pismem z dnia [...].07.2009 r. A. K. (spadkobierczyni zmarłej M. P.) wystąpiła do organu o przyśpieszenie wydania merytorycznej decyzji w sprawie. Wobec jej niewydania złożono zażalenie na bezczynność do Wojewody [...], który uznał je za nieuzasadnione. Podkreślił uchybienia w toku rozpoznania sprawy, w szczególności dotyczące zwłoki w kwestii ustalenia kręgu spadkobierców M. P. co trwało do 2009r. począwszy od roku 1992. Po wydaniu wyżej wymienionego postanowienia Prezydent miasta W. wyznaczał terminy planowanego zakończenia sprawy na dzień 31.05.2010r., 30.09.2010r. i 30.04.2011r. Kolejne zażalenie na bezczynność skierowane do Wojewody [...] zostało uwzględnione postanowieniem tego organu z dnia [...].12.2011r., mocą którego wyznaczył on organowi I instancji termin na załatwienie sprawy do dnia 31.03.2011r. Termin powyższy nie został dotrzymany, a Prezydent miasta W. poinformował skarżących, że przewidywany termin zakończenia sprawy to 31.07.2011r. Został on następnie zmieniony na 03.10.2011r. Do dnia wniesienia skargi i dotychczas sprawa nie została jednak zakończona. W odpowiedzi na skargę z dnia [...].10.2011r. Prezydent wskazał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do wydania decyzji merytorycznej kończącej postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należy uznać za uzasadnioną, co skutkuje wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent W. od dnia [...] lipca 2009 r. kiedy wpłynął do organu wniosek skarżących, do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość pomimo zobowiązania go do powyższego przez organ II instancji i wielokrotnych własnych deklaracji w tym przedmiocie. Od momentu złożenia ww. wniosku minęło zatem ponad dwa lata. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Zważyć przy tym należy, że od dnia otrzymania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...] tj. od dnia [...] grudnia 2010 r. (data prezentaty Urzędu W.) nie podjął żadnych czynności w sprawie. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent W., nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki. Wskazać ponadto należy, że organ nie może usprawiedliwiać swojej bezczynności brakiem środków na sfinansowanie opinii rzeczoznawcy majątkowego. Wydatki z tym związane obciążają organ a nie stronę postępowania. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Organ nie wykazał bowiem, aby od dnia [...].12.2010r. do 2011r. podjął jakiekolwiek czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia niezbędnej dokumentacji, a tym bardziej do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek, czym rażąco naruszył przepis art. 35 kpa. W odniesieniu do zawartego w skardze wniosku o wskazanie organowi na zasadzie art.153 p.p.s.a., iż w niniejszej sprawie zachodzi uzasadniony przypadek, o którym mowa w art. 262 § 2 k.p.a., uprawniający organ do żądania od strony zaliczki na pokrycie kosztów biegłego i zobowiązanie organu do niezwłocznego zlecenia biegłemu wykonania niezbędnego dla rozstrzygnięcia sprawy operatu szacunkowego wskazać należy, iż nie zasługuje on na aprobatę. Wskazany przepis reguluje kwestie związane z rozliczeniem kosztów należnych w postępowaniu administracyjnym od strony. Poniesienie natomiast wydatków na opinię biegłego jest obowiązkiem organu administracji. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06.12.2000r. IISA/Gd2016/98 oraz w Komentarzu do Kodeksu Postępowania Administracyjnego B. Adamiak J. Borkowski art. 362 str. 859. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.