I SAB/Wa 37/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W.T. J. w [...] na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącej P. W.T. J. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga P. W.T. J. w [...] na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydenta m.st. Warszawy z [...] grudnia 1949 r., nr [...] odmawiającego przyznania J. P. prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] (róg [...]), ozn. hip. [...]. Zdaniem skarżącej Minister, wobec nierozpoznania wniosku z [...] lutego 2009 r. bez nieuzasadnionej zwłoki, naruszył przepis art. 35 Kpa. Organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że sprawa z wniosku P. została zakończona decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] stycznia 2012 r., nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał w dniu [...] stycznia 2012 r. decyzję nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydenta m.st. Warszawy z [...] grudnia 1949 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej. Wydanie decyzji powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Ministra stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2, postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.