I SAB/Wa 383/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W., G. G., D. W., A. N. i A. K. na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postępowania w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. H. W., G. G., D. W., A. N. i A. K., reprezentowani przez radcę prawnego A. N., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postępowania w przedmiocie rozpoznania odwołania skarżących od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w W. z dnia [...] kwietnia 1971 r., nr [...], przejmującej na własność Skarbu Państwa opuszczoną nieruchomość rolną o pow. [...] ha, położoną w miejscowości W., stanowiącą dawną własność A. W.. W dniu 28 sierpnia 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących zawierające wniosek o cofnięcie skargi z uwagi na wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.