I SAB/Wa 386/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na przewlekłe prowadzenie postępowania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. B.K., pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w obrębie [...], gmina [...], oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczoną pod budowę obwodnicy miejscowości [...] w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] wraz z rozbudową drogi wojewódzkiej nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że w chwili obecnej ze względu na wydane rozstrzygnięcie dotyczące przedmiotowej sprawy przewlekłość nie zachodzi. Zarządzeniem z dnia 14 września 2012 r. wezwano skarżącą o nadesłanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi informacji, czy skierowała przed wniesieniem skargi do Sądu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, w trybie art. 37 § 1 kpa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wskazała, że nie wiedziała, iż dla Sądu wymagane jest pisemne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca dodała, że sprawa ta jest sprawą przewlekłą i naruszającą przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 6, poz. 18) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przy czym zaznaczyć należy, że przedstawione przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie z dnia 18 września 2012 r. stanowisko świadczy o nie spełnieniu wymogu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 37 § 1 kpa. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji