I SAB/Wa 388/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji postanawia odrzucić skargę. D.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania odwołania Prezydenta Miasta [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że strona nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2017 r. wezwano skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi, złożył w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Ministra wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli tak, wezwano do złożenia w ww. terminie odpisu ww. wezwania wraz z dowodem jego złożenia do organu. Wezwanie doręczone skarżącemu w dniu 17 lipca 2017 r. pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w brzemieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie, powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), w brzemieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie, powoływanej dalej jako "k.p.a.", zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący skierował do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozpoznaniu odwołania od decyzji. Jednocześnie pomimo wezwania Sądu, skarżący nie przedstawił dowodu skierowania tego środka prawnego. W konsekwencji niewyczerpanie przez skarżącego środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje jej niedopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.