I SAB/Wa 389/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 marca 2015 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 maja 2015 r. T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 marca 2015 r. Zarządzeniem z dnia 24 września 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej – adw. K. B. do udzielenia informacji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżąca składała zażalenie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) powoływana dalej jako: "k.p.a.". Jeżeli tak to Sąd zobowiązał pełnomocnika do nadesłania jego odpisu wraz z dowodem nadania bądź złożenia w organie. Jednocześnie wezwano pełnomocnika organu do udzielenia informacji, w terminie 7 dni, czy skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność składała zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Pismem z dnia 2 października 2015 r. pełnomocnik organu poinformował, że skarżąca przed wniesieniem przedmiotowej skargi nie składała zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Natomiast pismem z dnia 13 października 2015 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, że według oświadczenia skarżącej wyczerpała ona tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., tzn. złożyła zażalenie datowane na dzień 25 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (która ma miejsce w niniejszej sprawie), a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarżącej przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, z czego – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała. Powoływane w piśmie pełnomocnika z dnia 13 października 2015 r. zażalenie datowane na dzień 25 listopada 2013 r., nie może stanowi, iż w sprawie wyczerpano tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., gdyż jest ono opatrzone datą poprzedzającą dzień złożenia wniosku z dnia 23 marca 2015 r. którego dotyczy przedmiotowa bezczynność (vide: pismo z dnia 13 października 2015 r.– karta nr 35). W związku z powyższym skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.