I SAB/Wa 39/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na bezczynność Starosty Powiatu W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...] postanawia odrzucić skargę. W. W. w dniu 10 kwietnia 2002 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty Powiatu W. zarzucając temu organowi nierozpatrzenie jego wniosku z dnia 21 września 1993 r. o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...]. W piśmie z dnia 3 lutego 2004 r. skarżący wskazał Starostę Powiatu W. jako organ, któremu zarzuca bezczynność w sprawie. Z zawartego w piśmie oświadczenia W. W. wynika, że skarżący nie wnosił zażalenia na bezczynność tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który z dniem 1 stycznia 2004 r., na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – stał się Sądem właściwym do rozpoznania skargi zważył, co następuje: Postanowieniem z dnia 3 lutego 2004 r., nr [...] Wojewoda [...] wyznaczył jako organ właściwy do załatwienia sprawy zwrotu nieruchomości, której dotyczy skarga na bezczynność, Starostę Powiatu W. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Innymi słowy, wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest Sygn. akt I SAB/Wa 39/04 równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy. Skoro skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty Powiatu W. nie wniósł zażalenia w trybie art. 37 K.p.a. do Wojewody [...], a więc nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.