I SAB/Wa 39/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. i A. B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącym G. B. i A. B. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. G. B. i A. B. pismem z dnia 22 grudnia 2004 r. – działając przez pełnomocnika adwokata J. S. - wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu. Z kolei w dniu 3 kwietnia 2006 r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących z dnia 31 marca 2006 r. (uzupełnione pismem z dnia 13 czerwca 2006 r.) cofające wniesioną skargę na bezczynność Prezydenta W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl natomiast art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. W tej sytuacji na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.