I SAB/Wa 391/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2016 r. sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści pisma oddala skargę. P.S. pismami z [...] kwietnia 2016 r. oraz [...] czerwca 2016 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] postępowania przy rozpoznawaniu jego wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], określanego przezeń jako "orzeczenie" względnie "postanowienie". Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Pismem z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przekazało wniosek P.S. o wygaszenie szeregu decyzji zgodnie z właściwością rzeczową Prezydentowi. [...], kierując jednocześnie to pismo do wiadomości wyżej wymienionego. Wniesionym za pośrednictwem platformy ePUAP pismem z [...] maja 2015 r. P.S., powołując się na art. 113 § 2 w zw. z art. 126 k.p.a., wystąpił o wyjaśnienie wątpliwości co do treści ww. pisma z [...] kwietnia 2015 r., nazywanego przezeń wówczas "postanowieniem". W dniu [...] czerwca 2015 r. wezwał Kolegium do zaprzestania i usunięcia naruszeń prawa, poprzez rozpoznanie jego wniosku, a następnie wniósł wskazaną na wstępie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłe postępowanie Kolegium przy rozpoznawaniu jego podania o wyjaśnienie wątpliwości co do treści pisma nr [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niezasadna. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sama zaś bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ będąc do tego zobowiązanym nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu. Aby można mówić o bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. musi więc istnieć na dzień wnoszenia skargi zawisła przed organem i będąca w toku sprawa administracyjna, którą organ ów jest zobligowany do załatwienia w przewidzianej w kodeksie postępowania administracyjnego lub przepisach szczególnych formie (decyzji, postanowienia, innego aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). W konsekwencji w sytuacji, gdy żądanie jednostki wniesione do organu nie wykreowało żadnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., nie można skutecznie postawić organom zarzutu bezczynności, czy też przewlekłości w jej rozpoznawaniu. Taka właśnie sytuacji zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżący bowiem domagał się dokonania w trybie art. 113 § 2 k.p.a. wyjaśnienia wątpliwości co do treści pisma Kolegium przekazującego, na zasadzie art. 65 § 1 k.p.a., jego podanie organowi właściwemu Tymczasem tryb ów zastrzeżony jest co do zasady do interpretacji, na żądanie organu egzekucyjnego lub strony, treści decyzji bądź postanowień. Żadnym z wymienionych aktów nie jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2015 r. Tym samym żądanie wyjaśnienie jego treści nie mogło i nie uruchomiło administracyjnego postępowania wpadkowego, o którym mowa w ww. przepisie. A skoro tak, to brak reakcji organu administracji publicznej na owo żądanie, nie może być kwalifikowany jako stan bezczynności. Z tych względów skarga P.S. jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegać musi oddalenie, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.