I SAB/Wa 392/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.B. i K.B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę K.B. W.B. i K.B. pismem z dnia [...] września 2011 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W., zarzucając organowi, że nie rozpoznał wniosku skarżących z dnia [...] maja 2003 r. o przyznanie odszkodowania za ½ część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (obecnie ul. [...]), naruszając w ten sposób art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., powoływana dalej jako: "k.p.a."), z którego wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Jednocześnie skarżący stwierdzili, że zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie zostało złożone do Wojewody [...], tym samym przesłanki z art. 37 k.p.a. zostały spełnione. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. stwierdził, że przed organem prowadzone jest postępowanie w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, a ze względu na złożony charakter sprawy w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Jednocześnie organ zakreślił termin na wydanie decyzji rozstrzygającej wniosek skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 k.p.a na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym to organem jest w sprawie niniejszej Wojewoda [...]. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołana dalej jako: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zażalenie z dnia [...] sierpnia 2011 r. na niezałatwienie sprawy w terminie zostało złożone przez Z.C. jedynie w imieniu skarżącego W.B. Natomiast K.B. nie skorzystała z przysługującego jej prawa wniesienia zażalenia do Wojewody [...], tak więc skargę wniesioną w jej imieniu, jako niedopuszczalną, należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 – P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.