I SAB/Wa 393/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-12-14
Skład orzekający: Marta Kołtun-Kulik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu administracji publicznej przez skarżących jest dopuszczalne, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu administracji publicznej, ponieważ skarżący skutecznie cofnęli skargę. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy nie narusza ono przepisów prawa, w szczególności nie zmierza do obejścia prawa ani nie prowadzi do utrzymania w mocy wadliwego aktu lub czynności.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych z 1949 r. Następnie skarżący cofnęli wniesioną skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącym kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z., H. Z., M. Z. i A. Z. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącym A. Z., H. Z., M. Z. i A. Z. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie solidarnie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
A. Z., H. Z., M. Z. i A. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] września 1949 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 1949 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...].
W dniu 26 listopada 2012 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżących, w którym cofnęli skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło