I SAB/Wa 394/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-12-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie uzupełni braków formalnych w wyznaczonym terminie, a organ po wniesieniu skargi wydał rozstrzygnięcie w sprawie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie uzupełni braków formalnych w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 PPSA. Ponadto, jeśli organ po wniesieniu skargi wyda rozstrzygnięcie w sprawie, postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, ponieważ sąd nie może już zobowiązać organu do wydania aktu w trybie art. 149 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niektórzy skarżący nie podpisali skargi, w związku z czym zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych pod rygorem odrzucenia. Organ po wniesieniu skargi wydał postanowienie odmawiające przywrócenia terminu. Sąd odrzucił skargę części skarżących z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i umorzył postępowanie wobec pozostałych, uznając je za bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
1. odrzucono skargę H. M., T. D. i B. D.; 2. umorzono postępowanie sądowe wobec M. M. i J. H.; 3. zasądzono od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżących M. M. i J. H. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M., H.M., J.H., T.D., B. D. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia 1. odrzucić skargę H. M., T. D. i B. D.; 2. umorzyć postępowanie sądowe wobec M. M. i J. H .; 3. zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżących M. M. i J. H. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 19 września 2011 r. M. M., H. M., J,.H., T. D. oraz B.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż w dniu [...] października 2011 r. wydał postanowienie nr [...], mocą którego odmówił J. H. i H.M. przewrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 25 października 2011 r. wezwano H. M., T. D. i B. D. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwania skarżący odebrali w dniu 7 listopada 2011 r., jednak pomimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełnili w/w braków skargi. W dniu 20 września 2011 r. strona skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 100 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że obecnie w sprawie organem właściwym jest w miejsce Ministra Infrastruktury - Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Dz. U. Nr 248 poz. 1494). Odnosząc się do pkt 1 sentencji postanowienia, a więc odrzucenia skargi H. M., T. D. i B. D., wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwaną ppsa), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, gdyż nie zawierała podpisów H. M., T. D. i B. D., skarżący ci zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu zakreślonego zarządzeniem terminu, skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi, co oznacza, że skargi H. M, T. D. i B. D. podlegają odrzuceniu. Przechodząc do uzasadnia pkt 2 sentencji orzeczenia, a więc umorzenia postępowania wobec M. M. i J. H., wskazać należy, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 21 października 2011 r. organ wydał postanowienie nr [...], mocą którego odmówił przewrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru nadesłanych przez Ministra wynika również, że przedmiotowe postanowienie skarżące otrzymały w dniu 31 października 2011 roku. (J. H. oraz w dniu 4 listopada 2011 r. (M.M.). Podkreślić należy, że w sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. W świetle powyższego rozpatrywanie skargi na bezczynność w sytuacji, gdy organ po wniesieniu skargi do sądu wyda akt, czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ppsa, tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło