I SAB/Wa 394/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K.B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T.G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r. postanawia odmówić przyznania wynagrodzenia adwokatowi K.B. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat –K.B. Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2016 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W dniu 16 marca 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika opinia o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej wraz z pismem przewodnim. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Do pisma dołączył 2 egzemplarze opinii. Zarządzeniem z dnia 23 marca 2016 r. wezwano pełnomocnika do złożenia w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania oświadczenia, czy i kiedy doręczył skarżącej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu. W przypadku doręczenia opinii skarżącej należało przedłożyć dokument potwierdzający jej nadanie. W związku z niedoręczeniem powyższego wezwania zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. przesłano je ponownie pełnomocnikowi. W dniu 27 maja 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik oświadczył iż kierując się treścią art. 47 § 1 w zw. z art. 65 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a." nie doręczył skarżącej osobiście opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 P.p.s.a. zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa we wskazanej regulacji prawnej, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i literaturze prawniczej utrwalił się pogląd, że wynagrodzenie, o którym mowa w przywołanym przepisie prawa, przyznawane jest za pomoc prawną faktycznie udzieloną. Nie można bowiem tracić z pola widzenia faktu, że wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu jest przyznawane ze środków publicznych. Z powyższych względów, rozpoznający wniosek o przyznanie tego wynagrodzenia ma zarazem uprawnienie, jak i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W przypadku natomiast, gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia nie tylko została sporządzona, lecz także przekazana stronie (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 720/04, LEX 156687; Komentarz do art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, M. Niezgódka-Medek, LEX). W rozpatrywanej sprawie, czynnością pomocy prawnej udzielonej z urzędu jest sporządzenie przez wyznaczonego pełnomocnika opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku oddalającego skargę. W związku z tym, fundamentalne znaczenie dla oceny faktycznego wykonania pomocy prawnej przez profesjonalnego pełnomocnika występującego z urzędu musi mieć fakt umożliwienia reprezentowanemu podmiotowi zapoznania się z tą opinią. Samo sporządzenie takiej opinii, nie prowadzi bowiem do osiągnięcia zasadniczego celu pomocy prawnej z urzędu, tj. pełnej realizacji prawa do sądu reprezentowanego podmiotu. Podmiot, któremu stosowna opinia nie została przedstawiona, może być bowiem z różnych powodów pozbawiony możliwości zapoznania się z profesjonalną oceną szans, co do zasadności wniesienia środka odwoławczego. Skoro w przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik nie wykazał - pomimo wezwania - faktu przesłania lub doręczenia osobistego skarżącej sporządzonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jego wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną, nie mógł zostać uwzględniony. Wnioskodawca nie wykazał bowiem wykonania ciążącego na nim obowiązku świadczenia pomocy prawnej na rzecz skarżącej, w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zaznaczyć należy, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte w dniu 17 kwietnia 2015 r., dlatego zastosowanie w sprawie nie znajduje art. 177 § 4 Ppsa w brzmieniu obecnym dokonanym przez art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2015 r., poz. 658), co wynika z art. 2 tej ustawy. Wyznaczony pełnomocnik nie był zatem zobowiązany do złożenia w Sądzie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, wraz z odpisem tej opinii dla strony. Z powyższych względów, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.