I SAB/Wa 395/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M., H. M., J.H., T. D., B. D. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania postanawia 1. odrzucić skargę H.M., T. D. i B. D.; 2. umorzyć postępowanie sądowe wobec M. M. i J. H. Pismem z dnia 19 września 2011 r. M. M., H.M., J. H., T. D. oraz B.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż w dniu [...] października 2011 r. wydał postanowienie nr [...], mocą którego wznowił postępowanie zakończone ww. decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r. Zarządzeniem z dnia 25 października 2011 r. wezwano H. M., T. D. i B. D. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwania skarżący odebrali w dniu 7 listopada 2011 r., jednak pomimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełnili w/w braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że obecnie w sprawie organem właściwym jest w miejsce Ministra Infrastruktury - Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Dz. U. Nr 248 poz. 1494). Odnosząc się do pkt 1 sentencji postanowienia, a więc odrzucenia skargi H. M., T. D. i B. D., wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwaną ppsa), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, gdyż nie zawierała podpisów H. M., T. D. i B. D., skarżący ci zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu zakreślonego zarządzeniem terminu, skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi, co oznacza, że skargi H. M., T. D. i B. D. podlegają odrzuceniu. Przechodząc do uzasadnia pkt 2 sentencji postanowienia, a więc umorzenia postępowania wobec M. M. i J. H., wskazać należy, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] października 2011 r. organ wydał postanowienie nr [...], mocą którego wznowił postępowanie zakończone decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru nadesłanych przez Ministra wynika również, że przedmiotowe postanowienie skarżące otrzymały w dniu 4 listopada 2011 roku. (J. H.) oraz w dniu [...] listopada 2011 r. (M. M.). Podkreślić należy, że w sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. W świetle powyższego rozpatrywanie skargi na bezczynność w sytuacji, gdy organ po wniesieniu skargi do sądu wyda akt, czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ppsa, tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.