I SAB/Wa 395/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowanie postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowanie. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej odrzucenie. Zarządzeniem z dnia 11 września 2014 r. skarżąca została wezwana do wskazania czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyczerpała środki zaskarżenia. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 września 2014 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a., ale też z mocy art. 52 § 2 p.p.s.a, ograniczona - do skarg po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zatem na rozstrzygnięcie podjęte w sprawie administracyjnej, przez organ drugiej instancji. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli takiego organu nie ma – wezwanie do usunięcia naruszonego prawa. Sąd administracyjny jest związany wskazanym w skardze przedmiotem zaskarżenia. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 11 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi zostały wyczerpane środki zaskarżenia wynikające z ww. przepisów. Pomimo upływu 7 dniowego terminu skarżąca nie wskazała czy przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb wynikający z art. 37 k.p.a. Powyższe oznacza, że brak dowodu na okoliczność, iż skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi wyczerpała środki zaskarżenia wynikające z treści art. 37 § 1 k.p.a., co czyni jej skargę niedopuszczalną. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do przyczyn tych zalicza się m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania zaskarżenia na drodze administracyjnej. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem i odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.