I SAB/Wa 396/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Sędziowie: WSA Gabriela Nowak WSA Dariusz Chaciński Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2013 r. sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznanie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpoznania wniosku K. G. z dnia [...] października 2012 r. o stwierdzenie nieważności decyzji, w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala wniosek o wymierzenie grzywny; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego K. G. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] października 2012 r. K. G. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. stwierdzenie nieważności punktu [...] decyzji Naczelnika [...] z dnia [...] maja 1986 r. nr [...], którą odmówiono ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do części gruntu o pow. [...] m2, położonego przy ul. [...] w W. W dniu 21 marca 2013 r. wnioskodawca, wobec nierozpoznania wniosku w terminie określonym w art. 35 k.p.a., wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. zwróciło się do [...] o nadesłanie akt własnościowych wymienionej nieruchomości. SKO w W. ponownie wezwało [...] do nadesłania akt własnościowych nieruchomości pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. i pismem z dnia [...] lipca 2013 r. W dniu 18 lipca 2013 r. K. G., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2012 r. o stwierdzenie nieważności punktu [...] decyzji Naczelnika [..] z dnia [..] maja 1986 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Pełnomocnik wniósł o nakazanie organowi wydania decyzji w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, nałożenie na organ grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Pełnomocnik podniósł, że nie otrzymał z SKO w W. żadnego postanowienia ani jakiejkolwiek informacji w sprawie złożonego wniosku. Organ nie podjął żadnych czynności, jak również nie zawiadomił strony o przyczynie zwłoki i nie wskazał terminu załatwienia sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę podniosło, że brak akt własnościowych uniemożliwia organowi merytoryczne rozpoznanie sprawy. Organ wskazał, że trzykrotnie bezskutecznie zwracał się do [...] o przekazanie akt własnościowych. Podniesiono, że pismem z dnia 24 lipca 2013 r. Kolegium zawiadomiło stronę o wszczęciu postępowania nieważnościowego. Organ wskazał, że po uzyskaniu akt własnościowych nieruchomości wniosek zostanie niezwłocznie rozpoznany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Z tego względu podlegała uwzględnieniu. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Przy czym zaznaczyć trzeba, że oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej – wobec nierozpoznania wniosku K. G. z dnia [...] października 2012 r. w wymaganej przepisami prawa formie i w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pozostaje w bezczynności. Z tego względu, Sąd uznał skargę na bezczynność organu administracji publicznej za uzasadnioną i zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności punktu [...] decyzji Naczelnika [...] z dnia [..] maja 1986 r. nr [...], którą odmówiono ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do części gruntu o pow. [...] m2, położonego przy ul. [...] w W., w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że SKO w W. trzykrotnie zwracało się do [...] o nadesłanie akt własnościowych nieruchomości, o której mowa we wniosku o stwierdzenie nieważności. Wezwania te pozostały bez odpowiedzi. Brak akt postępowania administracyjnego, w ramach którego wydana została zaskarżona decyzja, stanowi przeszkodę, która uniemożliwia SKO w W. rozpoznanie wniosku i wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Wprawdzie SKO zwróciło się do [...] o nadesłanie akt własnościowych dopiero po sześciu miesiącach od złożenia wniosku, jednakże, nierozpoznanie dotychczas wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji jest ściśle związane z brakiem akt administracyjnych sprawy. Okoliczność ta – w sytuacji podjęcia przez organ trzykrotnie w 2013 r. działań w celu pozyskania akt własnościowych – stanowi przyczynę niezależną od organu. W ocenie Sądu, SKO w W. w piśmie z dnia 17 lipca 2013 r. skierowanym do Dyrektora [...] zasadnie wskazało, iż w przypadku dalszego uchylania się od przekazania akt własnościowych, zastosowanie znajdzie przepis art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. 2001 r. Nr 79 poz. 856). W ocenie Sądu, instytucja przewidziana w powołanym przez Kolegium przepisie powinna zostać zastosowana niezwłocznie. Sąd wskazuje jednocześnie, że choć organ istotnie nie kierował do wnioskodawcy zawiadomień, na podstawie art. 36 k.p.a., informujących o przyczynie opóźnienia w załatwieniu sprawy, to z akt sprawy wynika, że wszystkie pisma wzywające [...] do nadesłania akt własnościowych były przekazywane do wiadomości pełnomocnika wnioskodawcy. Pełnomocnik wnioskodawcy posiadał zatem informacje o rzeczywistej przyczynie niezałatwienia w terminie wniosku. Z tych względów, w ocenie Sądu, bezczynności organu nie można przypisać w niniejszej sprawie charakteru rażącego naruszenia prawa. Z tej też przyczyny Sąd oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1, 2 i 3 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł, jak w punkcie 4 wyroku, na podstawie przepisu art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy.