I SAB/Wa 399/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2011 r. M. K. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1962 r., Nr [...] oraz utrzymywanego nia w mocy orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] maja 1962 r., nr [...] odmawiającego ustanowienia prawa wieczystego użytkowania do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] nr hip [...], działka nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że skarżąca nie wystąpiła w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. Sąd zwrócił się do skarżącej o nadesłanie informacji, czy przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność Ministra Infrastruktury, składała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie niniejsze skarżącą odebrała osobiście w dniu [...] listopada 2011 r., jak wynika z akt sprawy nie udzieliła jednak odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia: taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazać należy, że wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia organu, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - na podstawie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie brak jest organu wyższego stopnia nad Ministrem należało zatem złożyć – do tego właśnie organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniosła stosownego wezwania. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.