I SAB/Wa 4/21
WyrokWSA w Warszawie2022-01-31
Skład orzekający: Magdalena Durzyńska, Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Jolanta Dargas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną od wyroku w sprawie o przewlekłe prowadzenie postępowania, może uchylić własny wyrok i umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji, jeśli organ wydał decyzję przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że zarzuty skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, ponieważ organ wydał decyzję merytoryczną przed wydaniem zaskarżonego wyroku. W związku z tym, sąd uchylił punkt wyroku zobowiązujący organ do wydania decyzji i umorzył postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe, stosując art. 179a PPSA.Stan faktyczny
Skarżący S. W. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta m.st. Warszawy postępowania w sprawie przyznania prawa użytkowania wieczystego. WSA w Warszawie wyrokiem z 23 marca 2021 r. zobowiązał organ do wydania decyzji, stwierdził przewlekłość postępowania z rażącym naruszeniem prawa i przyznał skarżącemu sumę pieniężną. Prezydent m.st. Warszawy złożył skargę kasacyjną, zarzucając m.in. naruszenie przepisów PPSA poprzez zobowiązanie do wydania decyzji, która została już wydana.Rozstrzygnięcie
WSA uchylił pkt 1 zaskarżonego wyroku, umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Prezydenta m.st. Warszawy do wydania decyzji i odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu 31 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi kasacyjnej Prezydenta m.st. Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 marca 2021 r. sygn. akt I SAB/Wa 4/21 w sprawie ze skargi S. W. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta m.st. Warszawy postępowania w przedmiocie przyznania prawa użytkowania wieczystego 1. uchyla pkt 1 zaskarżonego wyroku; 2. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Prezydenta m.st. Warszawy do wydania decyzji; 3. odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
Wyrokiem z 23 marca 2021 r. sygn. akt I SAB/Wa 4/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta m.st. Warszawy (dalej jako organ/prezydent) postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Warszawie, przy ul. [...] , ozn. hip. [...]. W wyroku tym Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia powyższego wniosku w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy (pkt 1 wyroku), stwierdził, że przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku), przyznał od prezydenta na rzecz S. W. (dalej też jako skarżący) sumę pieniężną w kwocie 1000 złotych (pkt 3 wyroku) oraz zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych w kwocie 580 złotych (pkt 4 wyroku).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Prezydent m.st. Warszawy. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie:
1. art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa), poprzez uznanie, że zachodzi konieczność zobowiązania organu do wydania decyzji, podczas gdy decyzja w sprawie została już wydana;
2. art. 133 § 1 ppsa w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 ppsa, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i pominięcie istotnej części sprawy, tj. znajdującej się w aktach sprawy decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 20 stycznia 2021 r. nr 8/SD/2021;
3. art. 161 § 1 pkt 3 ppsa poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy ze względu na wydanie decyzji przez prezydenta postępowanie w zakresie zobowiązania do jej wydania winno być umorzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 179a ppsa jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna.
W niniejszej sprawie w toku postępowania międzyinstancyjnego, wszczętego na skutek skargi kasacyjnej organu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaistniały przesłanki do zastosowania art. 179a ppsa, albowiem zarzuty skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione.
Jak wynika z akt sprawy, decyzją z 20 stycznia 2021 r. nr 8/SD/2021 Prezydent m.st. Warszawy rozpoznał wniosek o przyznanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Warszawie, przy ul. [...], ozn. hip. [...] i odmówił S. W. i M. W. przyznania tego prawa. Oznacza to, że na dzień wydania wyroku postępowanie przed prezydentem było zakończone, przez co nie było podstaw do zobowiązania organu do wydania decyzji, a postępowanie w tym zakresie winno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. W tej sytuacji zobowiązanie organu do wydania decyzji w pkt 1 wyroku stanowiło oczywiste naruszenie art. 149 § 1 pkt 1 ppsa w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.
W tym stanie rzeczy należało uchylić pkt 1 zaskarżonego wyroku i umorzyć postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Prezydenta m.st. Warszawy do wydania decyzji, dlatego na podstawie art. 179a ppsa i art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w pkt 1 i 2 wyroku. Odstąpienie od zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w pkt 3 sentencji nastąpiło na podstawie art. 207 § 2 ppsa, zgodnie z którym w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w całości lub w części. Z uwagi na treść art. 203 pkt 2 ppsa, w przypadku zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie przysługiwałyby one organowi od skarżącego. Zważywszy, że uchylenie wyroku w zakresie pkt 1 nastąpiło na skutek błędu Sądu, zaś w pozostałym zakresie główna skarga była zasadna, Sąd uznał, mając na uwadze zasadę słuszności, że niezasadnym jest obciążanie skarżącego kosztami sądowymi.
Rozpoznanie sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 4 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło