I SAB/Wa 401/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Lenart Protokolant starszy referent Agnieszka Bieńkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2014 r. sprawy ze skargi H. B. H., J. N. i W. W. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpoznania wniosku H. B. H., J. N. i W. W. O. z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z [...] r. nr [...] - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala wniosek o wymierzenie grzywny; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących H. B. H., J. N. i W. W. O. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z [...] r. H. H., J. N. i W. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Prezydenta W. z dnia [...] r. odmawiającej ustanowienia A. O., H. H., E. N., W. O. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. W uzasadnieniu wskazali, że decyzja w sprawie nie została do dnia wniesienia skargi wydana. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazało, że musiało dwukrotnie występować do Prezydenta W. o nadesłanie akt administracyjnych niezbędnych do rozpoznania wniosku skarżących. Ponadto podniosło, że w wyniku przeprowadzonej analizy akt stwierdziło, że o wszczęciu postępowania nie została zawiadomiona jedna ze stron, której adresu organ nie posiada. Tym samym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zwróciło się do pełnomocnika skarżących o wskazanie adresu tej strony, jednakże do dnia wniesienia skargi adres ten nie został wskazany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności lub przewlekłości w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłość organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Oceniając postępowanie organu, Sąd stwierdza, że wypełnia ona przesłanki bezczynności organu, nie zaś przewlekłego prowadzenia postępowania. Nie jest kwestionowanym w sprawie, że wnioskiem z dnia [...] r. skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] Prezydenta W. z dnia [...] r. odmawiającej ustanowienia prawa użytkowania wieczystego A. O., H. H., E. N., W. O. do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Od tej więc daty rozpoczął swój bieg termin z art. 35 § 3 k.p.a. do załatwienia sprawy nim objętej. Z nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika w sposób bezsporny, że do dnia wniesienia przez skarżących przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz do dnia rozprawy, organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Tym samym zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. i wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., tj. zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie, co skutkuje wyznaczeniem Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. miesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Jednocześnie w ocenie Sądu bezczynność w rozpoznaniu wniosku skarżących, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również brak jakiejkolwiek aktywności organu (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 353/11; WSA w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 60/10, WSA w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Gd 30/11; https://cbois.nsa.gov.pl). Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wystąpiło do Prezydenta. W. o nadesłanie akt sprawy. Wobec braku odpowiedzi w dniu [...] r. ponownie wystąpiło do tego organu o nadesłanie akt sprawy administracyjnej zakończonej decyzją Prezydenta W. z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. organ zawiadomił skarżących o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji, dopełniając tym samym obowiązku z art. 10 k.p.a. Jednocześnie organ wypełniał obowiązki wynikające z art. 36 § 1 k.p.a. tj. zawiadamiał strony, o niezałatwieniu sprawy w terminie wynikającym z treści art. 35 § 1 k.p.a., podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (pisma z [...] r., [...] r., [...] r.). Oceniając działanie organu należy mieć na względzie, że nieprzesłanie akt administracyjnych sprawy przez Prezydenta W. nie było działaniem, na które Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. mogło mieć wpływ. Jednocześnie organ ten ponaglał Prezydenta W. w celu otrzymania akt będących podstawą do wydania rozstrzygnięcia. Z przyczyn wyżej omówionych brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku skarżących o wymierzenie organowi grzywny. Wymierzenie grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. jest bowiem dodatkowym środkiem stosowanym w sytuacjach rażącego naruszenia prawa, które w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.