I SAB/Wa 404/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-14

Skład orzekający: Maria Tarnowska, Joanna Skiba, Marta Kołtun-Kulik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega umorzeniu, jeżeli organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie przed datą orzekania przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowa i podlega umorzeniu, jeżeli organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie przed datą orzekania przez sąd administracyjny. Sąd oceniając bezczynność bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania, a wydanie przez organ aktu lub podjęcie czynności, których domagała się strona, wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność.
Stan faktyczny
Skarżąca G. K. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody. W trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, Minister Infrastruktury wydał decyzję stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody. Sąd uznał, że wobec wydania decyzji przez organ, sprawa stała się bezprzedmiotowa.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącej kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Skiba WSA Marta Kołtun-Kulik Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej G. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. G. K. pismem z dnia 6 października 2011 r. (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008r., nr [...] stwierdzającej nabycie przez Skarb Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę krajową nr [...] relacji[...], stanowiącej działki nr [...]. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...] stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...] stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] stwierdzającą nabycie przez Skarb Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę krajową nr [...] relacji [...], stanowiącej działki nr [...]. W dniu składania skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. w dniu [...] października 2011 r. (data stempla pocztowego) – strona skarżąca miała zatem podstawy do żądania usunięcia stanu bezczynności. Jednakże w dacie orzekania przez Sąd stan bezczynności już nie istniał. Rozstrzyganie o bezczynności organu stało się więc bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło