I SAB/Wa 405/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. K.J. pismem z dnia 9 maja 2012 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zarzucając organowi, że nie rozpoznał wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] października 1950 r. nr [...] odmawiającego dotychczasowym właścicielom przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położnej przy ul. [...], oznaczonej hipotecznie nr [...]. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podjęło zawieszone w dniu [...] września 2005 r. postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia i od tego czasu, tj. od ponad 14 miesięcy organ administracji nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających do zakończenia przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, gdyż co prawda organ przekroczył terminy załatwienia sprawy określone ustawą kodeks postępowania administracyjnego, jednakże powodem takiej sytuacji jest charakter prawny niniejszej sprawy tj. stopień jej skomplikowania wymagający od organu przeprowadzenia stosownej analizy, mając po pierwsze na względzie, że sprawa ta dotyczy roszczeń dekretowych. Natomiast długotrwałość postępowania po podjęciu wynikła z faktu konieczności ustalania pełnego i pewnego zakresu podmiotowego niniejszego postępowania (70 stron postępowania). Jednakże z powodu obrotu prawami majątkowymi związanymi z przedmiotową nieruchomością proces ustalania nie jest zakończony. Organ zadeklarował, że po zakończeniu tego koniecznego procesu decyzja SKO w sprawie zostanie wydana w ciągu jednego miesiąca. Jednocześnie organ poinformował, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wezwała w trybie art. 37 k.p.a. organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) powoływana dalej jako: "k.p.a.", na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu (która ma miejsce w niniejszej sprawie) – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a także wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziany w ustawie. Skoro skarżącej przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia wezwania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do usunięcia naruszenia prawa, z czego strona skarżąca – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 – p.p.s.a postanowił jak w sentencji. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 k.p.a.