I SAB/Wa 408/11
WyrokWSA w Warszawie2011-11-24
Skład orzekający: Dorota Apostolidis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi nie tylko wtedy, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności, ale także gdy mimo ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem aktu administracyjnego. W niniejszej sprawie Prezydent W. od dnia 14 czerwca 2010 r. do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania, co stanowiło bezczynność. Sąd uznał tę bezczynność za rażące naruszenie prawa, ponieważ organ nie podjął żadnych czynności wyjaśniających ani nie zawiadomił stron o przyczynach zwłoki i nowym terminie załatwienia sprawy.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, który został złożony w styczniu 2008 r. Po wydaniu kilku decyzji dotyczących odszkodowania i uchyleniu jednej z nich, organ nadal nie wydał ostatecznego rozstrzygnięcia. Pomimo wyznaczonych terminów przez Wojewodę, sprawa nie została załatwiona. Organ informował o przewidywanym terminie zakończenia postępowania dopiero na rok 2012.Rozstrzygnięcie
1. zobowiązano Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt; 2. stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądzono od Prezydenta W. na rzecz skarżących kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. P., T. P., J. A. , A. C. i M. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2008 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] , ozn. hip. ""[...]" rej. hip. [...] o pow. [...] m2, w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 3 października 2011 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. ""[...]" rej. hip. [...].
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia [...] stycznia 2008 r. skarżący wystąpili do Urzędu W. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Państwa.
Decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...] Prezydent W. ustalił na rzecz wnioskodawców odszkodowanie za część ww. gruntu o pow. [...] m2 z ogólnej pow. [...] m2, stanowiącego obecnie działki ew. nr [...] cz., [...], [...],[...],[...]z obrębu [...], będące własnością Skarbu Państwa, w wysokości [...] zł.
Decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...] Prezydent W. ustalił na rzecz wnioskodawców odszkodowanie za część ww. grunt o pow. [...] m2 z ogólnej pow. [...] m2, stanowiącego obecnie działki ew. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] z obrębu [...], będące własnością W., w wysokości [...] zł.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] Prezydent W. odmówił ustalenia na rzecz wnioskodawców odszkodowania za część ww. grunt o pow. [...] m2 z ogólnej pow. [...] m2, stanowiącego obecnie część działek ew. nr [...] i [...] z obrębu [...]. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W dniu 27 października 2010 r. wpłynęło do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie.
Pismem z dnia 28 lutego 2011 r. Urząd W. poinformował pełnomocnika skarżących, że decyzja kończąca postępowanie zostanie wydana do dnia [...] czerwca 2011 r.
Postanowieniem z dnia 16 marca 2011 r., nr [...] Wojewoda [...] uznał wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 września 2011 r.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący wskazali, że organ I instancji nie zastosował się do wyznaczonego przez Wojewodę [...] terminu załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pismem z dnia 2 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżących poinformowany został o przewidywanym terminie zakończenia postępowania tj. 29 lutego 2012 r. oraz przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.
Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. od dnia 14 czerwca 2010 r., kiedy to wpłynęły do Urzędu W. akta niniejszej sprawy, po uchyleniu przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r., do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Zważyć przy tym należy, że pierwsze pismo informujące o przewidywanym terminie załatwienia sprawy wystosowano do wnioskodawców dopiero w dniu 28 lutego 2011 r., a to na skutek wniesienia przez nich zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] w W. uznać należało za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także w sposób rażący naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa.
Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Organ nie wykazał bowiem, aby od dnia zwrotu akt administracyjnych, tj. 14 czerwca 2010 r. do dnia 4 października 2011 r., kiedy to wpłynęła do Urzędu W. skarga na bezczynność podjął jakiekolwiek czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia niezbędnej dokumentacji, a tym bardziej do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek, czym rażąco naruszył przepis art. 35 kpa. Nie dochował również obowiązku zawiadamiania strony o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy, czym z kolei rażąco naruszył przepis art. 36 kpa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło