I SAB/Wa 409/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Marek Leszczyński (spr.) Protokolant referent-stażysta Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi M. M. na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. M. M., pismem z dnia 10 sierpnia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o stwierdzenie przewlekłości i wyznaczenie terminu zakończenia sprawy administracyjnej prowadzonej przez Prezydenta W. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, zaś pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. poinformował, że w dniu [...] listopada 2012 r. została wydana decyzja nr [...]. Do akt sprawy została dołączona również wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Na podstawie wskazanego przepisu sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego unormowania wynika więc, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Jeżeli zatem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na przewlekłość, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Prezydent W. wydał w dniu [...] listopada 2012 r. decyzję nr [...] odmawiającą przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip. [...], na rzecz wnioskodawców. Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.