I SAB/Wa 409/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na bezczynność Prezydenta (...) w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość za nieruchomość postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. M. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w związku z brakiem rozpoznania jego wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] (dawniej hip. nr [...], działka nr [...]. W odpowiedzi na ww. skargę, Prezydent [...] w swoim piśmie z dnia 21 maja 2015 r. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. ustalił odszkodowanie za ww. nieruchomość. W dniu 23 czerwca 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, którym poinformował on Sąd, iż w związku z załatwieniem sprawy przez organ, wycofuje on swoją skargę na bezczynność Prezydenta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i postanowił umorzyć postępowanie sądowe. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 Ppsa postanowił, jak w sentencji.