I SAB/Wa 41/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-03-23

Skład orzekający: Elżbieta Lenart

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie wskazania adresu placówki medycznej podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie wskazania adresu placówki medycznej nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 2 PPSA, które podlegają kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, skarga na taką bezczynność podlega odrzuceniu jako sprawa niepodlegająca właściwości sądu.
Stan faktyczny
W. L. złożył skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie wskazania adresu Krajowej Komisji Psychiatrycznej. Skarżący cofnął skargę po otrzymaniu żądanego adresu. Sąd rozpoznał sprawę, badając swoją właściwość do jej rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie wskazania adresu placówki medycznej postanawia odrzucić skargę. W. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Zdrowia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że powodem bezczynności organu jest brak odpowiedzi na kierowane przez niego pisma z dnia 20 czerwca 2005 r., 29 czerwca 2005 r., 15 listopada 2005 r., 28 listopada 2005 r. zawierające w swej treści prośbę o przysłanie mu pełnego adresu siedziby Krajowej Komisji Psychiatrycznej, powołanej Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 10 sierpnia 2004 r. W piśmie z dnia 7 marca 2006 r. (k-[...]) W. L. oświadczył, iż cofa złożoną skargę bowiem pismem z dnia 17 lutego 2006 r. Minister Zdrowia przysłał mu adres o który wcześniej wystąpił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Mimo, iż w niniejszej sprawie z uwagi na cofniecie skargi przez W. L. zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowego, jednak z uwagi na treść art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który to przepis stanowi, iż sądy administracyjne powołane są do kontroli spraw sądowoadministracyjnych należy w pierwszej kolejności zbadać, czy niniejsza sprawa podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 3 § 2 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, iż przez sprawy z zakresu administracji publicznej (sprawy publicznoprawne) należy rozumieć wszelkie akty, czynności, działania i sprawy załatwiane przez naczelne i centralne organy administracji państwowej, terenowe organy administracji rządowej, organy jednostek samorządu terytorialnego oraz inne organy w zakresie, w jakim zostały powołane z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej, które nie mają charakteru cywilnoprawnego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że bezczynność Ministra Zdrowia, która jest przedmiotem skargi W. L. nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wskazanych w ust. 4 art. 3 § 2. Zatem przedmiotową skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niepodlegającą właściwości Sądu należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło