I SAB/Wa 41/06
PostanowienieWSA w Warszawie2006-03-23
Skład orzekający: Elżbieta Lenart
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie wskazania adresu placówki medycznej podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie wskazania adresu placówki medycznej nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 2 PPSA, które podlegają kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, skarga na taką bezczynność podlega odrzuceniu jako sprawa niepodlegająca właściwości sądu.Stan faktyczny
W. L. złożył skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie wskazania adresu Krajowej Komisji Psychiatrycznej. Skarżący cofnął skargę po otrzymaniu żądanego adresu. Sąd rozpoznał sprawę, badając swoją właściwość do jej rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie wskazania adresu placówki medycznej postanawia odrzucić skargę.
W. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Zdrowia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że powodem bezczynności organu jest brak odpowiedzi na kierowane przez niego pisma z dnia 20 czerwca 2005 r., 29 czerwca 2005 r., 15 listopada 2005 r., 28 listopada 2005 r. zawierające w swej treści prośbę o przysłanie mu pełnego adresu siedziby Krajowej Komisji Psychiatrycznej, powołanej Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 10 sierpnia 2004 r.
W piśmie z dnia 7 marca 2006 r. (k-[...]) W. L. oświadczył, iż cofa złożoną skargę bowiem pismem z dnia 17 lutego 2006 r. Minister Zdrowia przysłał mu adres o który wcześniej wystąpił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Mimo, iż w niniejszej sprawie z uwagi na cofniecie skargi przez W. L. zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowego, jednak z uwagi na treść art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który to przepis stanowi, iż sądy administracyjne powołane są do kontroli spraw sądowoadministracyjnych należy w pierwszej kolejności zbadać, czy niniejsza sprawa podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4. inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, iż przez sprawy z zakresu administracji publicznej (sprawy publicznoprawne) należy rozumieć wszelkie akty, czynności, działania i sprawy załatwiane przez naczelne i centralne organy administracji państwowej, terenowe organy administracji rządowej, organy jednostek samorządu terytorialnego oraz inne organy w zakresie, w jakim zostały powołane z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej, które nie mają charakteru cywilnoprawnego.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że bezczynność Ministra Zdrowia, która jest przedmiotem skargi W. L. nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wskazanych w ust. 4 art. 3 § 2. Zatem przedmiotową skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niepodlegającą właściwości Sądu należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło