I SAB/Wa 413/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie WSA Marta Kołtun - Kulik WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent stażysta Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku A. S. z dnia 4 maja 1999 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] i [...] (d.[...]) ozn. hip. "[...]" o pow. [...] m2 - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność o której mowa w pkt 1 miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. i wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, tj. art. 8, art. 9, art. 12 w zw. z art. 35, art. 36, art. 37 Kpa poprzez wydanie decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu skarżąca podała, że pismem z dnia 4 maja 1999 r. zwróciła się do Starostwa Powiatowego w W. o wypłacenie odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oznaczonej nr hip. "[...] działka nr [...] z bloku [...]. z grupy pod [...]" o pow. [...] m2. Pismem z dnia 20 maja 1999 r. Starostwo Powiatu [...] odpowiedziało, że prosi o przesłanie odpisu z rejestru gruntów wraz z mapą ewidencyjną, co zostało wykonane. Następnie uprawniony geodeta w lipcu 2008 r. wykonał badania ksiąg wieczystych i akt własnościowych w postępowaniu administracyjnym. Pismem z dnia 19 listopada Urząd Miasta W. Biuro Gospodarki Nieruchomościami Wydział Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych poinformował skarżącą, że nie został w niniejszej sprawie zebrany niezbędny materiał dowodowy pozwalający na wydanie decyzji. W grudniu 2008 r., w odpowiedzi na pismo skarżącej, organ wskazał, że granice nieruchomości hipotecznej zostały wykreślone na podstawie szkicu do badań hipotecznych. Następnie pismem z dnia 26 sierpnia 2009 r. organ poinformował, iż po zleceniu wykonania operatu szacunkowego skarżąca zostanie poinformowana pismem i że przewidywany termin zakończenia sprawy to 31 stycznia 2010 r. Następnie w lutym 2010 r. organ poinformował, że nie był w stanie rozpatrzyć w powyższym terminie wniosku o odszkodowanie z powodu konieczności wykonania operatu szacunkowego i że przewidywany termin rozpatrzenia wniosku to 31 lipca 2010 r. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] uznał wniesione w listopadzie 2010 r. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2011 r. Skarżąca wskazała, że do dnia dzisiejszego, po licznych telefonach, nie otrzymała żadnej konkretnej informacji o realnym terminie zakończenia tej sprawy, jedynie dowiedziała się, że na dzień dzisiejszy organ nie jest w stanie wydać decyzji, pomimo zebrania już całości materiału dowodowego, niezbędnego do wydania decyzji, ponieważ nie dysponuje środkami finansowymi na wypłatę przedmiotowego odszkodowania. Skarżąca zauważyła, że brak decyzji administracyjnej kończącej sprawę w danej instancji uniemożliwia stronie postępowania administracyjnego skuteczną realizację przysługujących jej praw, w tym prawa wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia, co narusza konstytucyjne prawa obywatela. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ poinformował, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Przed Prezydentem W. prowadzone jest z wniosku spadkobierców dawnej właścicielki postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania za grunt nieruchomości położonej przy ul. [...] i [...] (d. [...]), ozn. Nr hip. "[...] działka Nr [...] z bloku [...]. [...] z grupy pod [...]" o pow. [...]m2 zgodnie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Organ wskazał, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215. Ze względu za złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Prezydent W. stwierdził, że w przedmiotowej sprawie konieczne będzie również wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość ww. nieruchomości. Pismem z dnia 4 listopada 2011 r. strony zostały poinformowane o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 Kpa oraz że postępowanie zostanie zakończone w terminie do końca lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Sąd zauważa, że wniosek A. S. Starosta Powiatu [...] otrzymał w dniu 5 maja 1999 r. Wniosek zawierał żądanie przyznania odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] i [...] (d. ul. [...]), ozn. nr hip. jako "działka Nr [...] z bloku [...] z grupy pod [...]" o pow. [...] m2. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że pierwsze czynności dowodowe w sprawie odszkodowawczej organ podjął w maju 1999 r. występując do Urzędu Dzielnicy [...] o wypis z rejestru gruntów wraz z odbitką mapy ewidencyjnej przedmiotowej nieruchomości. Żądaną dokumentację organ otrzymał 24 sierpnia 1999 r. (pismo Urzędu Dzielnicy [...] z dnia 19 sierpnia 1999 r.). Z akt sprawy wynika, że następne czynności w sprawie organ podejmował w dacie 19 listopada 2008 r. występując o: wydruk informacji z rejestru gruntów, odbitkę mapy ewidencyjnej, zaświadczenie z czterech działów księgi wieczystej. Odpowiadając na pismo skarżącej z dnia 7 października 2008 r. o udzielenie informacji o stanie prowadzonego postępowania, Prezydent W. poinformował A. S. pismem z dnia 19 listopada 2008 r., że w sprawie nie został zebrany niezbędny materiał dowodowy. Żądane dowody organ otrzymał w okresie: grudzień 2008 r. – styczeń 2009 r. W dalszym okresie organ nie podejmował już czynności dowodowych zmierzających do merytorycznego załatwienia sprawy. Prezydent W. w okresie od: 26 sierpnia 2009 r. wyznaczał czterokrotnie nowe terminy załatwienia sprawy, tj. odpowiednio 31 stycznia 2010 r., 31 lipca 2010 r., 30 listopada 2010 r., 30 czerwca 2011 r. i mimo wyznaczenia przez organ wyższego stopnia dodatkowego terminu załatwienia sprawy na dzień 30 kwietnia 2011 r. (postanowienie nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r.), organ jeszcze dwukrotnie wyznaczał nowy termin załatwienia sprawy wskazując terminy: 30 września 2011 r. i koniec lutego 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w sprawie trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Mając na uwadze opisany wyżej tok postępowania organu Sąd podziela stanowisko skarżącej, że w niniejszej sprawie Prezydent W. pozostaje w bezczynności. Sąd zwraca uwagę, że organ, mimo upływu okresu kilkunastu lat od momentu wszczęcia postępowania o odszkodowanie za nieruchomość [...] nadal rozpatruje sprawę. Sąd zauważa, że Prezydent W. wielokrotnie i znacznie przekroczył maksymalny 2-miesięczny termin ustawowy na załatwienie sprawy, nowe terminy wyznaczone przez organ oraz dodatkowy termin na załatwienie sprawy wyznaczony przez Wojewodę [...]. Wyznaczane przez organ pierwszej instancji nowe terminy załatwienia sprawy w każdym przypadku obejmowały okresy przekraczające przewidziany przez Kodeks termin maksymalny (art. 35 § 3 Kpa). Wobec tego Sąd uznał, że istniejąca w niniejszej sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa – przepisów art. 35 § 3, art. 36 § 1 i art. 37 § 2 Kpa w zw. z art. 12 § 1 Kpa. O kwalifikowanym naruszeniu tych przepisów świadczy to, że Prezydent W. znacznie przekroczył maksymalny 2-miesięczny termin ustawowy na załatwienie sprawy oraz wskazane nowe terminy załatwienia sprawy i dodatkowy termin na załatwienie sprawy wyznaczony przez Wojewodę [...]. Sąd postanowił wymierzyć organowi z urzędu grzywnę w wysokości [...] zł. Zdaniem Sądu, grzywna w tej wysokości jest uzasadniona tym, że sprawa jest rozpatrywana już 14 rok. W okresie między latami 2000-2007 nie było prowadzone postępowanie wyjaśniające. Organ po otrzymaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. zaświadczenia z księgi hipotecznej pn. Nieruchomość [...] działka Nr [...] z bloku [...] z [...]" skupił się na wielokrotnym wyznaczaniu nowych terminów załatwienia sprawy i nie dochował terminu dodatkowego wyznaczonego przez Wojewodę [...]. Analiza przedłożonych Sądowi akt sprawy i treść odpowiedzi na skargę nie potwierdza stanowiska organu, że w niniejszej sprawie Prezydent W. wyjaśnia sprawę, co do istoty. Do dnia wydania przez Sąd wyroku sprawa nie została załatwiona, a organ nie wskazał z jakich konkretnych, obiektywnych przyczyn pozostaje w bezczynności. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.