I SAB/Wa 426/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o nabycie prawa własności nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. M.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o nabycie prawa własności nieruchomości położonej przy ul. [...], uregulowanej w KW nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżąca nie złożyła zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ prowadzący postępowanie tj. nierozpoznanie wniosku o nabycie prawa własności nieruchomości. Wezwaniem skutecznie doręczonym skarżącej w dniu 10 października 2016 r. Sąd wezwał skarżącą do jednoznacznego wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Zarządu Dzielnicy [....] w przedmiocie rozpoznania wniosku o nabycie prawa własności nieruchomości, złożyła w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) – powołanej dalej jako: "k.p.a.", do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Zarząd Dzielnicy [...]. W piśmie procesowym z dnia 16 października 2016 r. skarżąca wskazała, że nie złożyła zażalenia na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] w sprawie o nabycie prawa własności nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz pisma skarżącej z dnia [...] października 2016 r. skarżąca przez wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność, nie skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Zarząd Dzielnicy [...]. W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę skarżącą środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje jej niedopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.