I SAB/Wa 43/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka /spr./ po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie skargi na organy gminy postanawia odrzucić skargę. W dniu 22 lutego 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. K. z dnia 20 lutego 2007 r. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie skargi na organy Gminy B. W skardze oraz piśmie uzupełniającym skargę z dnia 27 lutego 2007 r. W. K. zarzucił Wojewodzie Mazowieckiemu brak reakcji na jego skargi z dnia 10 lutego 2007 r. oraz z dnia 13 lutego 2007 r. dotyczące nieprawidłowości w pracy Burmistrza Gminy B., Rady Miasta B., pracowników urzędu gminy oraz Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z akt sprawy wynika, że pisma skarżącego z dnia 10 lutego 2007 r. oraz 13 lutego 2007 r. kierowane do Wojewody Mazowieckiego były skargami składanymi w trybie art. 227 działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż zarzucały zaniedbania i nienależyte wykonywanie zadań przez organy gminy, pracowników gminy, naruszenie praworządności i interesów skarżącego, a także przewlekłe załatwianie spraw. Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 Kpa., nie podlegają jednak kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, albowiem tego typu sprawy nie są rozstrzygane w formach przewidzianych w art 3 § 2 1- 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (poruszone m. in. w postanowieniu NSA z 9 grudnia 1999 r. III SAB 7/99). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie może zatem oceniać prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa., gdyż nie podlega to jego kognicji. Wobec czego formułowanie zarzutu bezczynności w niniejszej sprawy należy uznać za niedopuszczalne. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.