I SAB/Wa 432/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S., Z. W., S. S., G. K., M. E., D. S. i A. A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym: K. S., Z. W., S. S., G. K., M. E., D. S. i A. A. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. K. S., Z. W., S. S., G. K., M. E., D. S. i A. A. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku potwierdzenie prawa do rekompensaty. Pismem z dnia 22 czerwca 2015 r. strona skarżąca cofnęła skargę w związku z zawiadomieniem o przekazaniu sprawy według właściwości Wojewodzie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie strona skarżącą pismem z dnia 22 kwietnia 2015 r. cofnęła skargę, a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Z uwagi na te okoliczności stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa należało orzec o umorzeniu postępowania. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, bowiem w niniejszej sprawie organ nie uwzględnił skargi w całości, a zatem nie wystąpiła sytuacja określona w art. 201 § 3 ppsa. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.