I SAB/Wa 433/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu [...] listopada 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] orzekającej o wywłaszczeniu udziału w 1/6 nieruchomości nr [...] położonej w [...] oraz o odszkodowaniu za ww. grunt. Z uzasadnienia skargi wynika, że A. K. [...] lipca 2011 r. wniósł odwołanie od decyzji Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], zaś pismem z dnia [...] września 2011 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, tj. rozpatrzenia przedmiotowego odwołania. Organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że postępowanie z odwołania skarżącego zostało zakończone decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie podjęte zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Minister wydał w dniu [...] listopada 2011 r. decyzję nr [...] uchylającą w całości decyzję Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.