I SAB/Wa 435/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Tomasz Wykowski (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. B. i M. A. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym M. B. i M. A. solidarnie z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. M. B. i M. A. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] października 1956 r. znak [...] w części dotyczącej wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] o pow. [...] m2 objętą księgą wieczystą pod nazwą "[...]", stanowiącą własność E. i P. A. oraz ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. W dniu 28 listopada 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo, w którym pełnomocnik skarżących cofnął skargę w związku z doręczeniem decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w powyższym przepisie, zatem pełnomocnik skarżących cofnął skargę skutecznie. Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.