I SAB/Wa 44/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. C. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. M. C., reprezentowany przez adw. T. L., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. P., ozn. hip. "[...]". Pismem z dnia 31 stycznia 2014 r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącego o udzielenie informacji, czy M. C. przed wniesieniem skargi do Sądu złożył zażalenie w trybie art. 37 Kpa do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy w terminie. Powyższe wezwanie obwarowane zostało rygorem odrzucenia skargi. Na przedmiotowe pismo z dnia 31 stycznia 2014 r. adw. T. L. nie udzielił odpowiedzi. Z kolei Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę zaznaczył, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność, nie wyczerpał środków odwoławczych, jakie przysługują mu zgodnie z art. 37 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), który to przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność, przed jej wniesieniem do Sądu, strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 Kpa, zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa stronom przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie to służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. Organ wyższego stopnia uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Dopiero stanowisko tego organu upoważnia stronę postępowania do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy (w tym z odpowiedzi Prezydenta [...] na skargę) skarżący zażalenia takiego do właściwego organu, tj. do Wojewody [...], nie skierował. Powyższego faktu nie zakwestionował również pełnomocnik skarżącego, do którego Sąd zwrócił się o przesłanie odpisu zażalenia, w przypadku jego złożenia. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed wcześniejszym wykorzystaniem przez skarżącego przysługującego mu środka odwoławczego na drodze administracyjnej w postaci zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.