I SAB/Wa 442/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi A. B., A. K., L. Z. i B. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania 1. umarza postępowanie sądowe w zakresie punktu pierwszego skargi; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżących A. B., A. K., L. Z. i B. B. solidarnie kwotę 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. B., A. K., L. Z. i B. B. reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. P. S. pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Skarżący wnieśli o zobowiązanie Ministra do rozpatrzenia odwołania, stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, nałożenia na organ grzywny, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi opisano przebieg dotychczasowego postępowania podkreślając, że w dniu 12 czerwca 2014 r. zostało skierowane do Ministra wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że z uwagi na duża ilość spraw, które wpływają do ministerstwa, są one rozpatrywane zgodnie z kolejnością wpływu. W dniu 10 grudnia 2014 r. do akt sprawy wpłynął odpis decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] wydanej w wyniku rozpoznania odwołania Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl natomiast art. 149 § 1 ppsa, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zaznaczyć także trzeba, że zgodnie art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzucili Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie rozpoznania odwołania Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Zauważyć należy, że z analizy zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, iż Minister rozpoznając odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., przekroczył terminy załatwienia sprawy określone w art. 35 kpa i naruszył zasady postępowania określone w powołanych wyżej przepisach kpa. Z akt sprawy wynika bowiem, że odwołanie do organu II instancji wpłynęło 11 lutego 2014 r., zostało natomiast rozpoznane decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. Nie można jednak uznać, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z takim bowiem charakterem mamy do czynienie wówczas, gdy w zwłoce organów czynnikiem determinującym jej powstanie jest swoista "zła wola" organu, a więc celowe i intencjonalne działania ukierunkowane na odsunięcie w czasie załatwienia sprawy, mimo braku obiektywnie weryfikowalnych przeszkód uniemożliwiających zakończenie postępowania. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kilkukrotnie informował strony (pismami z dnia 18 marca 2014 r., 2 czerwca 2014 r., 6 sierpnia 2014r.), zgodnie z art. 36 § 1 Kpa, o nowym terminie załatwienie sprawy, wskazując na dużą ilość spraw tego rodzaju, które są rozpatrywane wg kolejności wpływu. Ponadto biorąc pod uwagę czas, jaki upłynął od daty, w której Minister otrzymał przedmiotowe odwołanie do momentu jego rozpatrzenia (9 miesięcy) nie można zarzucić Ministrowi długotrwałości prowadzenia postępowania świadczącej o rażącym naruszeniu prawa. Jednocześnie wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego wyżej art. 149 § 1 ppsa, sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji wydania zaś przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe. Jak wyżej wskazano, decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. organ rozpoznał odwołanie. Wyłącza to możliwość uwzględnienia pkt I skargi, dotyczącego zobowiązania organu do rozpoznania odwołania. Oczywiste bowiem jest, że Minister załatwił sprawę i nie pozostaje już w przewlekłości w przedmiocie rozpatrzenia odwołania. Tym samym w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego w tej części z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy 149 § 1 w związku art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.