I SAB/Wa 443/19
WyrokWSA w Warszawie2020-01-09
Skład orzekający: Elżbieta Lenart, Elżbieta Sobieralska, Magdalena Durzyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Sąd zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego w terminie 2 miesięcy, uznając, że organ dopuścił się bezczynności. Jednocześnie sąd stwierdził, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę skomplikowany charakter sprawy, przekazanie akt do Komisji do spraw reprywatyzacji oraz fakt, że do kolegium zwrócono jedynie część akt.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego z 1957 r. Wskazali, że organ nie wydał decyzji pomimo braku przeszkód. Organ w odpowiedzi na skargę argumentował, że opóźnienia wynikają z wejścia w życie ustawy o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych oraz z zainteresowania sprawą przez Prokuraturę i CBA.Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 2. Stwierdzono, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Lenart, Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Sobieralska, sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), po rozpoznaniu 9 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. S, W. S., A. K., E. K., A. M. i A. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do rozpatrzenia wniosku A. B. z [...] października 2014 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w [...] z [...] września 1957 r. nr [...] w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz R. S, W. S., A. K., E. K., A. M. i A. B. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z [...] lutego 2019 r. R. S., W. S., A. K., E. K., A. M. i A. B. (dalej jako skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] (dalej jako organ/kolegium) w rozpatrzeniu wniosku z [...] października 2014 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] nr [...] z [...] sierpnia 1954 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa własności czasowej.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że pomimo braku jakichkolwiek przeszkód prawnych lub faktycznych do zakończenia sprawy organ dotychczas nie wydał decyzji w sprawie, czym dopuścił się bezczynności. Skarżący wnieśli o zobowiązanie kolegium do rozpatrzenia ich wniosku w terminie 30 dni od daty doręczenia organowi akt wraz z prawomocnym wyrokiem oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc że z uwagi na wejście w życie ustawy o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych wydanych z naruszeniem prawa (Dz.U. z 2018 r., poz. 2267 ze zm,) obecnie wszczynane są postępowania sprawdzające, przewidziane w art. 15 ust. 1 ww. ustawy, co oznacza że akta wielu spraw pozostają w długotrwałym posiadaniu Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich. Ponadto sprawy dotyczące reprywatyzacji nieruchomości warszawskich znajdują się w zainteresowaniu Prokuratury oraz CBA, co także utrudnia terminowe rozpoznanie sprawy
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 35 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako kpa) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia.
Organ administracji publicznej pozostaje zatem w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. W sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy czynności, do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn, z powodu których ich nie wykonał. Należy przy tym wziąć pod uwagę zarówno charakter sprawy, jak i specyfikę stosowanej procedury. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy, wniosek inicjujący postępowanie wpłynął do organu [...] listopada 2014 r. [...] listopada 2014 r. organ zwrócił się do Prezydenta [...] o nadesłanie akt przedmiotowej nieruchomości wraz z dokumentami umożliwiającymi ustalenie stanu dawnej nieruchomości hipotecznej oraz umożliwiającymi ustalenie stron postępowania. Akta nieruchomości wpłynęły do organu [...] stycznia 2015 r. 1 kwietnia 2016 r. organ zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego [...] o nadesłanie aktów zgonu zmarłych stron postępowania oraz do pełnomocnika skarżących o wskazanie adresów ww. osób bądź ich następców prawnych. [...] sierpnia 2016 r. akta sprawy zostały wypożyczone do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa na okres [...] dni. Pismem z [...] października 2017 r. pełnomocnik skarżących nadesłał dokumenty potwierdzające dziedziczenie po dawnej właścicielce nieruchomości. Pismem z [...] marca 2018 r. w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ poinformował pełnomocnika skarżących, że [...] marca 2018 r. akta sprawy zostały przekazane do Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich.
Organ przekroczył termin przewidziany w art. 35 kpa i pomimo, że od dnia wpływu wniosku upłynęło ponad pięć lat dotychczas nie wydał decyzji w sprawie, zaś czynności podejmowane były w dużych odstępach czasu. Ponadto organ nie poinformował stron o niezałatwieniu sprawy w terminie z podaniem przyczyn zwłoki i nie wskazał nowego terminu na załatwienie sprawy, co stanowi naruszenie art 36 kpa. Okoliczności te prowadzą do wniosku, że kolegium dopuściło się bezczynności w rozpatrzeniu niniejszej sprawy.
Pomimo to sąd uznał, że bezczynność w kontrolowanej sprawie nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić wtedy, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13, LEX nr 1612000). Sądowi z urzędu jest wiadome, że sprawy dotyczące tzw. dekretu warszawskiego cechują się znacznym stopniem skomplikowania, co może częściowo tłumaczyć przekroczenie terminu ustawowego. Należy też uwzględnić okoliczności podnoszone przez organ w odpowiedzi na skargę i zwrócić uwagę na fakt, że [...] marca 2018 r. organ utracił akta sprawy z uwagi na przekazanie ich do Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich, przy czym [...] listopada 2019 r. do kolegium zwrócono jedynie część akt. Okoliczności te w pewnym zakresie usprawiedliwiają zwłokę organu w rozstrzygnięciu sprawy.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ppsa zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 sentencji) – uznając, że takim termin będzie wystarczający na jej zakończenie. Na podstawie 149 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1a ppsa Sąd stwierdził, że bezczynność Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt 2 sentencji). O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 ppsa w zw. z art. 205 § 2 ppsa w zw. z art 202 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804) (pkt 3 sentencji).
Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ppsa który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło