I SAB/Wa 446/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. i B. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym – M. L. i B. G. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. M. L. i B. G. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość. Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2012 r. Sąd zwrócił się do strony skarżącej o wskazanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy skarżące wyczerpały tryb zażaleniowy do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz o ewentualne nadesłanie odpisu zażalenia złożonego do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa. W wykonaniu powyższego zarządzenia, w piśmie z dnia 12 listopada 2012 r. skarżące wskazały, że wyczerpały tryb zażaleniowy do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie i przedłożyły postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...] r. uznające za uzasadnione zażalenie T. S., B. A., K. B. i W. S. na niezałatwienie sprawy w terminie oraz przewlekłe prowadzenie postępowania, dotyczącego ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...] hip. "[...]" [...] przez Prezydenta W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zaś stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżące przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. nie wyczerpały trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Z przedłożonego przez skarżące postanowienia nie wynika bowiem - wbrew ich twierdzeniom - że wyczerpały tryb zażaleniowy, gdyż orzeczenie to zostało wydane na skutek wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa przez T. S., B. A., K. B. i W. S.. Fakt złożenia ww. zażalenia przez stronę skarżącą nie wynika także z akt administracyjnych sprawy. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.