I SAB/Wa 449/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. O., J. S. i M. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia odrzucić skargę. T. O., J. S. i M. S. pismem z [...] października 2019 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody L. z [...] lutego 2018 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że decyzją z [...] września 2019 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody L. z [...] lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów w dniu 22 czerwca 2020 r. podjął uchwałę II OPS 5/19 (dostępna w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którą wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 269 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Uchwały abstrakcyjne podejmowane są w celu wyjaśnienia przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Ich przedmiotem są więc wątpliwości prawne, które nie mają bezpośredniego związku z postępowaniem toczącym się w indywidualnej sprawie sądowoadministracyjnej. Z art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika jednak, że również w indywidualnych sprawach uchwały abstrakcyjne posiadają tzw. ogólną moc wiążącą. Orzekający w niniejszej sprawie Sąd w pełni podziela stanowisko zawarte w ww. uchwale, która znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że zasadniczym celem skargi na bezczynność oraz przewlekłość organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności (przewlekłości), zaś za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność (przewlekłość) wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. W przedmiotowej sprawie skarżący domagają się stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania organu w rozpatrzeniu ich odwołania, w momencie gdy zostało ono już ostatecznie rozstrzygnięte przez organ odwoławczy. Przedmiotowa skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została wniesiona w dniu [...] października 2019 r. (data nadania), zaś decyzja Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju utrzymująca w mocy decyzję Wojewody L. z [...] lutego 2018 r., nr [...] została wydana w dniu [...] września 2019 r. Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.