I SAB/Wa 45/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu H. H. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. H. H. reprezentowany przez pełnomocnika r.pr. R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 1971 r. nr [...] oraz utrzymanej przez nią w mocy decyzji Prezydium Wojewódzkiej rady Narodowej w [...] z dnia [...] marca 1971 r. o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w [...] pow. [...], oznaczonej katastralnie jako parcela nr [...], stanowiącej własność L. H. Odpowiadając na skargę organ wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania wskazał, że w dniu [...] lutego 2012 r. wydał decyzję nr [...] rozstrzygającą sprawę przedmiotowego wniosku. W dniu [...] marca 2012 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego cofające skargę. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.