I SAB/Wa 457/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-11-25

Skład orzekający: sędzia WSA Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach, w tym nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Wniesienie skargi na podstawie art. 227 k.p.a. nie jest równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 PPSA.
Stan faktyczny
Strony wniosły skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. Sąd wezwał skarżących do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi wnieśli zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarżący wskazali, że D. G. wniosła skargę na przewlekłość postępowania w trybie art. 227 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., S. J., Z. J., P. K. i D. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość postanawia odrzucić skargę. A. K., S. J., Z. J., P. K. i D. G., pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. W związku z tym, że z analizy akt administracyjnych sprawy nie wynikało jednoznacznie, czy przed wniesieniem skargi skarżący wnosili zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kpa, stosownymi pismami z dnia [...] października 2014 r. wezwano skarżących do udzielenia informacji w powyższej kwestii oraz do nadesłania odpisu złożonego zażalenia. W odpowiedzi na powyższe (załączając stosowne pismo) wskazano, że pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. D. G. wniosła skargę na "rażącą przewlekłość postępowania dotyczącego wypłaty odszkodowania". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wnieśli zażalenia do organu wyższego stopnia. Przy czym wskazać trzeba, że za wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa nie można uznać wskazywanego przez skarżących pisma (skargi) z dnia [...] stycznia 2013 r. W piśmie tym wyraźnie wskazano, że jest to skarga wnoszona w trybie art. 227 kpa. Przedmiotem skargi wnoszonej na podstawie tego przepisu może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga wniesiona na podstawie art. 227 kpa nie stanowi zatem zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w rozumieniu art. 37 § 1 kpa, którego wniesienie do organu wyższego stopnia jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność. Tym samym stwierdzić trzeba, że skarga z dnia [...] kwietnia 2014 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zaznaczyć przy tym należy, że odrzucenie przedmiotowej skargi nie zamyka skarżącym prawa do wystąpienia z ponowną skargą na bezczynność Prezydenta W., po spełnieniu przesłanki z art. 37 § 1 kpa, tj. po uprzednim pisemnym wniesieniu zażalenia do właściwego organu wyższego stopnia. Innymi słowy po spełnieniu tego wymogu, skarżący mogą wystąpić z ponowną skargą do sądu administracyjnego. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło