I SAB/Wa 459/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. J. M. pismem z dnia [...] maja 2015 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W., w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hipotecznie [...]. W dniu [...] maja 2015 r. Sąd przekazał skargę Prezydentowi W. Skarga została odebrana przez organ w dniu [...] maja 2015 r. i zwrócona do Sądu w dniu [...] czerwca 2015 r. wraz z aktami sprawy. Jak wynika z akt sprawy, niezależnie od skargi wniesionej bezpośrednio do Sądu, J. M. w dniu [...] maja 2015 r. złożył również skargę w organie. Wobec niemożności jednoznacznego ustalenia daty nierozpoznanego przez Prezydenta W. wniosku, Sąd podjął korespondencję ze stroną skarżącą celem doprecyzowania przedmiotu skargi. Pismem z dnia 15 października 2015 r., Sąd zwrócił się do J. M. o wskazanie w terminie 7 dni, czy przedmiotem skargi z dnia [...] maja 2015 r. jest bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku strony z dnia [...] lipca 2014 r. o przyznanie w trybie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami, odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], nr Hip. [...] (w piśmie z dnia [...] października 2015 r. strona skarżąca wskazała na datę "[...] sierpnia 2014 r."). Jeżeli przedmiotem wniesionej skargi, nie jest rozpoznanie powyższego wniosku, zwrócono się do strony o wskazanie daty nierozpoznanego przez organ wniosku. Dodatkowo Sąd zwrócił się do J. M. o przesłanie odpisu zażalenia, o którym mowa w art. 37 Kpa, wniesionego przez skarżącego do Wojewody [...] w przedmiocie nierozpoznania przez Prezydenta W złożonego wniosku. W odpowiedzi z dnia [...] listopada 2015 r., skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie chodzi mu o nierozpoznanie przez Prezydenta W. wniosku odszkodowawczego z dnia [...] lipca 2014 r., wniesionego do organu w dniu [...] grudnia 2014 r. Dodatkowo skarżący przesłał zażalenie z dnia [...] maja 2015 r. złożone do Wojewody [...] w dniu [...] czerwca 2015 r., w przedmiocie nierozpoznania m. in. wniosku złożonego przez niego w dniu [...] grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Wprawdzie skarżący w dniu [...] czerwca 2015 r. (data prezentaty na piśmie), złożył u Wojewody [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta W., jednakże zrobił to po, a nie przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarga z dnia [...] maja 2015 r., złożona została w organie w dniu [...] maja 2015 r., zaś ta złożona bezpośrednio w Sądzie w dniu [...] maja 2015 r. (data przesłania przez Sąd skargi do organu na mocy art. 54 § 1 P.p.s.a). W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi środka zaskarżenia, skutkuje jej niedopuszczalnością. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.,