I SAB/Wa 46/14

WyrokWSA w Warszawie2014-04-11

Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Jolanta Dargas, Elżbieta Sobielarska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpoznania odwołania M. J. od decyzji Wojewody z dnia [...] sierpnia 2012 r. i czy ta bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpoznania odwołania M. J. od decyzji Wojewody, ponieważ od sierpnia 2012 r. do dnia wyrokowania przez Sąd nie wydał rozstrzygnięcia. Bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę stopień skomplikowania sprawy, zebrany materiał dowodowy oraz fakt, że odwołanie wpłynęło prawie dwa lata wcześniej. Sąd zobowiązał Ministra do rozpoznania odwołania w terminie dwóch miesięcy.
Stan faktyczny
Skarżąca M. J. wniosła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania jej odwołania od decyzji Wojewody z dnia [...] sierpnia 2012 r. Skarżąca podniosła, że Minister tkwi w całkowitej bezczynności od sierpnia 2012 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając, że sprawy rozpatrywane są według kolejności wpływu i przedłużanie terminów wynika z dużej ilości spraw oraz konieczności rzetelnego zbadania materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania odwołania M. J. w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądzono od Ministra na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji 1. zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania odwołania M. J. z dnia [...] sierpnia 2012 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej M. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 10 stycznia 2014 r. M. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania jej odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. stwierdzającej, że majątek [...], położony na terenie gminy [...] podpadał pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. (Dz. U. z 1945 r., Nr 3 poz. 13 ze zm.). Uzasadniając swoją skargę podniosła, że od sierpnia 2012 r. w Ministerstwie gromadzone są niezbędne dokumenty do wydania decyzji administracyjnej dotyczącej przedmiotowej nieruchomości. Zdaniem skarżącej Minister tkwi w całkowitej bezczynności, sam sobie wyznacza termin rozpatrzenia sprawy – nie dotrzymuje go, a następnie przedłuża co dwa miesiące. Odpowiadając na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że skarżąca wnioskiem z dnia 2 marca 2011 r. wystąpiła do Wojewody [...] o wydanie decyzji stwierdzające, że nieruchomość ziemska pod nazwą [...] nie podlegał przejęciu na rzecz Państwa na podstawie dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Po rozpatrzeniu wniosku skarżącej, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. stwierdził, że ww. majątek ziemski podpadał pod działanie dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej. Od decyzji Wojewody odwołanie złożyli M. J. i A.B. reprezentowane przez adw. K. G. Minister wyjaśnił, że pismami z dnia 27 września 2012 r., 3 grudnia 2012 r, 4 lutego 2013 r. 27 marca 2013 r., 29 sierpnia 2013 r., 5 listopada 2013 r. oraz z dnia 20 grudnia 2013 r. informował strony postępowania o przesunięciu terminu rozpatrzenia odwołań od ww. decyzji Wojewody [...] z powodu dużej ilości tego rodzaju spraw, które są rozpatrywane według kolejności. Wskazał poza tym, że w sprawie niniejszej nie można mówić, jego zdaniem, o zwłoce, gdyż sprawy rozpatrywane są według kolejności wpływu, zaś rozstrzygnięcie sprawy poza kolejnością godziłoby w zasadę równego traktowania obywateli wyrażoną w art. 32 Konstytucji. Wyjaśnił ponadto, że z uwagi na dużą ilość tego rodzaju spraw oraz obowiązek rzetelnego i kompleksowego zbadania materiału dowodowego nie jest w stanie rozpoznać każdej sprawy w ustawowym terminie, o czym działając na podstawie art. 36 § 1 kpa informował stronę skarżącą podając przyczyny zwłoki oraz wskazując nowe terminy załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania odwołania M. J. z dnia 21 sierpnia 2012 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Jednocześnie Sąd uznał, iż termin dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy jest terminem wystarczającym do rozpatrzenie niniejszej sprawy. Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa, organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając odwołanie M. J. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych oraz na co wskazał sam organ udzielając odpowiedzi na skargę, od sierpnia 2012 r. (data wpływu odwołania do organu) do dnia wyrokowania przez Sąd nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego, niezbędnego do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy. Jednocześnie biorąc pod uwagę stopień skomplikowania sprawy, a także zebrany w sprawie materiał dowodowy jak również okoliczność, że nierozpoznane przez organ odwołanie wpłynęło do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sierpniu 2012 r., a więc prawie dwa lata temu, Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło